Sed

Buy next!

2012-02-12T00:10:00.012+02:00

Kim ne derse desin asla ve asla pırıltılı, pullu, payetli giyisilerin modası geçmez hele ki tüm koleksiyonlarını sadece bu şekilde hazırlayan Ashish gibi marka ve tasarımcılar varken!

İşte benim buy next Ashish'lerim;)

İlkbaharı heyecanla bekliyorum özgürce çorap giyebilmek için!

Evet yerli markalar hatta hiç bilinmeyen markaların çorapları da süper ama Calzedonia'nın yeri yine ayrı,

buy next Calzedonia'larım:)

Yüzüksüz çıkmam eldivenler çıkınca ilk işim yine yüzüklerimle çıkmak olacak:)

işte buy next be mine yüzüklerim:)

Mesela böyle bir alyans çok eğlenceli olmaz mıydı:)

Hayvan figürlerine bayılıyorum!

Emporio Armani başka söze ne hacet:)

30. yıla özel!

Emporio Armani 30. yılına özel bu gözlükler renk renk ve şekil şekil !

Melissa olmazsa olmaz, her yaz şart bir çift:)

Karlar bitene kadar vaktimiz var hazırlıkları ona göre yapalım;)

o görüntüler..

2012-02-11T01:02:00.002+02:00

Ellerime sağlık!

Ağzına sağlık Ayşe Saran!

Yolumuz açık olsun :)

Dayanamicam Yazicam Artık!

2012-02-08T13:44:00.003+02:00

Biz bu akşam hep beraber "Rüyadan Kaçış" tayız:)

Ayşe Saran'ın ilk albümü ve ilk konseri yukarıdaki resim benim onun bu gece giymesi için hazırladığım kostüm:)

Elime sağlık pek güzel yaptım umarım Ayşe'nin de bahtı açılır:)

Biletler şurada;)

Canlı yayın:)

2012-02-06T11:27:00.005+02:00

Sabah sabah elimde oje!

Haftasonu Flormar'dan aldı Magnetic Twist!

Aslında oje almamaya yemin etmiştim ama Flormar'a koruyucu almaya gittiğimde kızlar kandırdı beni elimde bununla çıktım.

Zaten orada gösterdiklerinde de "Ben bunu yapamam" demiştim, eve geldim kenara koydum geçtim.

sabah ojesiz tırnaklarıma bakınca "Hmmm" diye denedim.

Oje ile birlikte bir aparat çıkıyor kutudan.

İçinde mıknatıs var, işte ojeye şeklini o veriyor.

Önce ojeyi sürdüm sonra mıknatısa tırnağımı yakınlaştıracağım 10 saniye bekledikten sonra tataaaa! OLMADI!

Çok beklemişim oje kurumuş silip yeniden sürmek zorunda kaldım veeeeee YİNE OLMADI!

bu sefer de ojeyi çok ince sürmüşüm!

Sildim sürdüm kalınca mıknatısladım! Evet bişi oldu ama Flormarcı kızların ki gibi olmadı:(

İlk üç parmak yani esasen 5. deneme sonuçları şöyle;

Başparmak eh, işaret parmak şöleee böleee, orta parmak hmmm...

İşin sırrını çözdüm;

1. kalın ama fırça izsiz tek seferde sürülene ojeli parmak

2. oje çok hızlı kuruduğu için beklemedne mıknatısla temas ettirilmeli

3. mıknatısa değmemek gerekiyor çünkü oje mıknatısa değip veya başka türlü bozulursa üzerinde çizgiler oluşmuyor

4. oje ince sürülürse veya kurursa da çizgilier olmuyor

5. elde edilmesi gereken çizgilerin kalınlığı sürülen ojenin kalınlığıyla belirleniyor

kalın sürülen kat kalın çizgi

ince sürülen kat ince çizgi!

&. kapağını hemen kapamak gerek oje de kuruyor hızla

7. mıknatısı kirletme! kirlenirse çizigi yapmıyor:)

8. ben belki farklı yöne çizgiler yaparım, dedim, sağa sola oynattım cihazı:) olmadı!

yaratıcılığa açık değil:) o ne yöne yapıyorsa o yöne yapıyor, benim gibi oynaırsan sağa sola aynı yöne dalgalar yapıyor çizgiler değil!

9. sadece 8 renk alternatifi var!

10. sürdüm değişiklik oldu hafif leoparımsı bir hava verdi ama keşke mavisini alsaymışım:)

Böyle parmaklarımı şekilden şekle sokup fotoğraflar da çektim:)

Tabi ki sabaha kadar şeytanların işediği yıkanmamış yüzümü ve baykuşlu pijamalarımı, yün babaetlerimi çekmedim!

Ayrıca, Ay, bütün oje senasım boyunca bana eşlik etti fakat asetonun kokusu sabah sabah bana çemkirmesine sebep oldu:)))

İşte böyle!

Haydi başlasın Pazartesi:) ve yeni haftası:)

Birkenstock meselesi..

2012-02-04T21:53:00.002+02:00

evet evet şu çirkin şeyler!

yıllarca "zigfrit ayakkabısı" diye dalga geçtiğim, memleketime gelen turistlerin çorapla giydiği zandaletler!

2 gündür topuğumda bir sancı sonunda bugün dr.'nin yolunu tuttum ve aldım boyumun ölçüsünü!

ah bu kafam ah!

Tanya, Leo'ya hamileyken kendine renk renk desen desen Birkinler almıştı.

her gelen birkin paketiyle yüzüm iyice muşmulaya dönerken, "Bu ne yaeeeee" diye de söylenmiştim.

Tanya kendini Birkinci yaparken, sevimlilerini de bana sevdirmeye çalışıyordu. hatta "Ya gel sana da şu leoparlıları alalım" demişti. tabi ki asla ve asla kabul etmedim "Yok daaaa neler" diye ağzımı büyüttüm.

Birkincilerin, "A valla çok rahat" nidalarına, "Raaaaat olsa nolcak yaaaeee tipe bak Alman" gibi söylemlerim oldu.

ağzını Birkinle, ayağını Birkinle dolduran herkese mutlaka benzer laflar ettim, sevmedim ve beğenmedim.

fakat bugün, tüm gün! sabahtan akaşma kadar Birkin, Dr. Scholl ve Kifidis denedim!

hala inanmıyorum hala bakarken vırvır söyleniyor, bir tanesini beğenmiyorum:(

fakat dr.'un kesin talimatı; düz sandalet ve babet kesinlikle yasak, üstelik evde ortopedik terlik giyilecek ayaklar rahat ettirilecek.

yazın en azından haftasonları komple ortopedik olunacak!

tabi topuklularla koşmuş, ne kadar Bodrum, Alaçatı, Side, Taksim, Asmalımescit, Nişantaşı, Bağdat Caddesi hatta tatil, haftasonu, haftaiçi her daim yolları eskitmiş bu bedene bir anda gece 12de zencefil yutmuş etkisi yarattı!

kaygılarım büyük, bugüne bugün bir Irregular choice değil ki şıp diye alayım.

bakınıp durdum hatta çok da sinirlendim yetkililere, saçlarına dalacaktım!

eve geldiğimden beri internette bakmadığım Zigfrit! kalmadı.

evet sonunda ben de giymek zorundayım, tamam bunu hep apamam ama en azından evde yapmak zorundayım!

aaaah aaaah leopar tüylü slipperlarım:( hayvancıklı babetlerim, coton ev terliklerim sizi kimler aldııııı kimler öpüyor siziiiiii:(

ara sıra giyeceğim ama annem bile telefonda talimatları sıraladı...

şimdi Birkenstock giyenlerden destek ve fikirlerini bekliyorum.

tek başıma altından kalkamayacağım...

bir teselli verin:(

Benim Kraliçe Anneannem!

2012-02-04T02:43:00.002+02:00

Herkes bilir bizim oraların kadınları azimlidir, anadır, candır, arkadaştır, güzeldir, güleçtir, utangaçtır, dürüsttür, saftır, çalışkandır, zariftir.

Anneannem özel bir kadındır.

Benim daha sayamadığım binlerce sıfatı vardır.

Yumuşacık bir yüreği vardır.

Yumuşak değildir elleri çalışkandır, yedirir, yıkar, bakar, pişirir, okutur, paklar, adam eder.

Benim en sevdiğim yanı da hep güleçtir.

Bir ağlar yüzbin güler! üstelik gülmez bir başına yanında kim varsa gülecektir onunla elbet sohbeti hoş, sesi tınılıdır.

Anneannem bizim ailenin "Kraliçe"sidir.

O bir söz eder herkes susar, kabullenir sorgulamadan.

Ve "Kraliçe"liğine layık olmuştur hep o kadar zarfitir, duruşu özel, hep bakımlı.

Bugün anneanne günü yaptım. Çünkü "en iyi arkadaşım" beni çok özlemiş, "Gel" dedi, yola koyuldum.

Bize Kızıl Sonya'da eşlik etti!:) Süpriz sanatçı aldık yayına:):)

Anneannem, adını duyunca "Seviyorum o kızı" diyor.

Onu da can gibi basıyor canına:)

Bugün anneanne günüydü, anneannem bir tek yayına süriz sanatçı aldık "Ben makyaj yaptıramadım, Murat'a da gidemedim" diye biraz dertlendi.

Murat anneannemin kuaförü, anneanneme assolist fönleri ve topuzları yapıp gönlünü eden insan:)

Canım anneannem senin tek derdin makyajsız da kusursuz görünen yeşil gözlerine çekemediğin kaleminle, eksik fönün olsun çünkü sen yüreğinle, gülüşünle zaten dünyaların en güzelisin:)

Taze gidilmiş etkinlik başlığımda bugün Anneanne&Kızıl Sonya Günüm var:)

Akşam da Nekropsi konserine gidecektik fakat topuğum o kadar ağrıyor ki bütün gece ayakta durmam imkansızdı:/

Neyse günüm çok güzel geçti çok rahatım:)

Kar Günlükleri bilmem kaç...

2012-02-02T01:19:00.004+02:00

52 gün kar yağar mı?

Bir defasında olmuş ne var bir daha olamaz mı?

Bence olsun ve bütün rezilliğimiz çıksın ortaya!

Bence kar muhteşem birşey!

İnsanlar karla eş zamanlı olarak işlerine de gidebilseler, insanların "Ah Eve nasıl dönücemmm?!!" derdi ve korkusu olmasa, karla aynı anda hayat her zaman ki gibi devam etse, çocuklar da okullarına gidebilse, sokak kedileri-köpekleri de üşümese - aç kalmasa, kayıp kıçını kırma korkusu, ille de "Münferit arabamla çıkıcam abi, ben usta şoförüm arkadaaaaş" kasmaları olmasa, metrolar, otobüsler, vapurlar, TRENler! herkese yetecek kadar olup hizmet verebilse, "Ay 129. köprüyü İstanbul'un neresine soksak" kafaları bir durup düşünse ve iş köprüden değil anlasa, ayranı olmayan içmeye tahteravanla araba almasa! -

Ben kar ve o beyaz manzarayı seviyorum ve evet 52 gün kar yağsın herkes söylene söylene eziyet çeksin - oh canıma değsin!

Koskoca şehir de kar yağıyor ve hale bak keyif alamaya halimiz yok!

Memleketin asırdır kar yağan köşeleri var fakat görülen o ki bu memleketin her köşesine yetişecek, uzanacak ne güç ne de yürek yok sonunda anladım!

Kars'a gittiğimde kar da yanıma "Mendil" diye gelen o zeytin gözlü çocuk hafızamda canlandıkça hala gözlerim doluyor. Ayağında ki kösele ayakkabılarla, eskimiş kabanı.. "Mendil" diye yanıma gelişi, ayağımdaki kar botlarından utandığım andır o an!

Ben ayakta durmayı beceremezken o "Mendil" satıyordu.

Bizim burda kar yağıyor biz prensesler ve prensler evimizde çakıldık!

Kar yağsın bir görelim bakalım ne olacak - ne olacağız ve belki anlayacak belki artık akıllanacak mıyız?

Ben kardan anılar & gözlem topluyorum şu sıra balkona çıkıyorum işte en fazla 2 sokak yukarıda ki tuhafiyeye gidiyor, bahçede kar topu oynuyorum..

Bugün Ay balkon tutturdu!

Kapıyı açtık çıktı, karla tanıştı, yürüdü, çimenlerinin üzerinde kar vardı koklamak istedi omadı, yürümek istedi burasına kadar kara battı sonunda kardan hoşlanmadı ve içeri girdi.

Sonra cam kenarından kar yağışını izledi. Hayret ve şaşkın bakışlarında kar yağdı...

Balkondan çeşitli görüntüler de var tabi.. Side'den, bahçemizden gelen portakallar ve balkon terlikleri biraz hüzünlü çünkü kar böyle yazı altına almış kafasına kafasına vuruyor gibi ama öyle de değil...

Kar günlüklerimin içinde en eğlenceli kısım tabi ki yine Chedeliko:)

Pazartesi günü Ayşe günü yaptık :)

Hepimiz birimiz ama hepimiz Rüyadan Kaçış çalışmalarına başlarken denemeler yaptım başlangıç bunlar ama sonuç MÜKEMMEL ! Herkes bayılacak net!:))))

Ve tabi kiii kar yağarken boş durulmadı Chedeliko'dan hediye çalışması:) yapıldı:)

Facebook Chedeliko sayfasını beğenen bir talihliye Chedeliko'dan hediyeler gitti ve giderken kendine yakışır eğlenceli fotoğraflar çekildi:)

Biiideeeee yeni kitap! Kitap Okuyan Kız 'a nasıl teşekkürler nasıl teşekkürler:)

KAr günlüğü

2012-02-01T01:29:00.004+02:00

Dün gece kartopuna çıkamadım içimde kaldı!

Ama bugün bir sabah bir akşam hem kartopuna hem de kardan adama doydum:)

Merve, Sude & ben!

Gün boyu birbirimizin kafasına kafasına kartopu attık.

Hatta yoldan geçenler, tüm komşular, bütün mahalle! bize özendi ve sonunda birlikte kardan adam yapalım mı teklifi geldi:)

Fakat o kadar üşüdük ki teklifi geri çevirdik:)

Resimde yaptığımızı çirkinler çirkini kardan adamımız Emekli Ali AMca:) 'nın çocuğu Sümüklü Sali'nin kafasını ben canlandırıyorum.

Çocuğa bir kardan kafa yapamadık çünkü karlar bize yapışmaya başladı üstelik bir çöppoeştiiiii olsaydı daaaa kaysaydık derdine düştük:)

Sonunda çocuğun kafayı ben canlandırdım:)

Burnumuzdan sarkaç model sümükler akmadan da eve girdik.

Kara doydu İstanbul:)

Uzundur böyle yağmamıştı..

Fakat Cadde'de damla kar yoktu çünkü iğrenç bir insan, araç ve doğalgaz populasyonu var!

Zavallı kar tutunmak için savaş veriyor fakat suni bir sürü etkenle cebelleşmesi gerek!

Sokak araları karın en güzel olduğu yer, yumuşak kar, pamuk gibi tutunuyor ara sokaklar da.

Bekleriz sokağımıza gelirseniz kafanıza kar topu atarız net:)

Cidden ya toplanıp gelsenize en son 87 falan mıydı mahallecek kar topu savaşı yapmıştık!

Aptala döndüm gün boyu kafama yediğim kar toplarından buyrun hep beraber kar toplaşalım:)

Söz sıcak çayı ben yapacağım;)

Benim Kuaförüm!!!

2012-01-29T20:24:00.004+02:00

Kolay kolay kuaföre gitmem ben. Ne föne, ne kesime, ne boyatmaya.

Zaten sıkılırım öyle kafama ellensin falan..

Fakat düğün, nişan falan bir özel gün olsun, saçlar gösteriyor üstü başı, bir de eller!

Manikür, oje bunlar ne kadar önemli.

Tırnakları, eli insanın doğuştan şekilli değilse iş tastamam maniküristin yeteğine ve sanatçılığına kalıyor.

İstanbul'da bir sürü kuaföre gittim. Arkadaşlarımdan bir sürü anı ve facia dinledim.

Fakat mesleğinin erbabı Doğan & Tunay kadar yeteneklisini daha duymadım.

Çok kuaförcü değilimdir ama konu saçım ve tırnağım oldu mu hassasım bu böyle bilinir:)

İnsan yerde ararken gökte bulur ya işte Onlar 'ı bulmam tam da böyle oldu.

İyi ki buldum!

Tunay'ın sanatı, Doğan'ın yeteneği, tüm ekibin hassasiyetli ve titiz çalışması profesyonelliğe ve memnuniyete dayalı.

Saçımı bunca yıldır kesmek, boyamak ne bileyim öyle böyle evirip çevirmek isteyen niceleriyle karşılaştım ve kurtuldum.

Ama Onlar 'a gittiğimde bir sefer bile böyle bir rahatsızlık duymadım. İstemediğim veya istemyeceğim saç vs. teklifleri bir sefer bile sunulmadı.

Hep huzurla gittim ve sevinçle çıktım.

O neşeli günlerimi de, çekilen halaylara, zıplamalara, terleme rağmen bozulmayan saçımla, tırnağımla da hep birinci:)

İşte onlardan birkaç kuple:)

Misafir

2012-01-28T22:12:00.005+02:00

Evde yeni bir üyemiz var!

TosTos:)

Komşunun bakamayıp apartman görevlisine onun da bize verdiği utangaç, saklambaç kaplumbağğğğ:)

Daha önce içi balık dolu akvaryumumuz onun yeni evi:)

Tabi Ay'dan korumak için sürekli kontrol ediyorum.

Ay mimli! daha önce balıklar varken akvaryumdan su içiyordu - yada su içiyormuş numarasıyla balık avlamaya çalışıyordu!

Ortalıkta yenilmiş balık hiç görmedim ama balıklar artık yok:/

TosTos'un suyu balıklara göre daha az buna güveniyorum yakında üzerine bir kapak gelecek...

Şimdilerde TosTos çok çekingen yemek bile yemiyor bu çok üzücü.

Sanırım travma geçiriyor garibim:)

Akvaryum içinde lego adam var tosTos'un en iyi arkadaşı ve tabi ki o tuhaf akvaryum süsü yeşillik...

Sürekli oraya saklanıp, lego adamla sarmaş dolaş yaşıyor.

Zamanla yemek de yiyecektir elbet.

Yeni üyeye merhaba ama artık çekingenliğinden de kurtulsa:)

Blogger & Designer Buluşması!

2012-01-27T01:08:00.008+02:00

Taze Gidilmiş Etkinlik çatısı altında bu akşam Nimo&Esra'nın organizasyonu vardı.

Tıpkı Yalan Dünya'da Nurhayat'ın şu sözleriyle bütünleşir gibi her türlü hava, yol, meteor, dolgu topuk ve ispanyol paça pantolon koşuluna rağmen gidildi ve katılındı.
Nurhayat'ın Rıza'dan vazgeçmeye niyeti yok / Yalan Dünya / Diziler / Video / Kanal D Web TV

Gidilince şöyle fotoğraflar da çekildi:)

Veeee bir sürü yeni arkadaş yapıldı :)))

Eve dönerken Galata, Beyoğlu, Tünel, Karaköy, Kadıköy semalarında uçan & rüzgara karşı hala ve azimle yürümeye çalışan o kocamaaaaaaaaaaaaaaaaaan ispanyol paça pantolonlu başı böğrü açık titreyen kız da bendim:) evet:)

Vapur da dayanamayıp Nimo'nun "Yemeeeee kıyamican" dediği kukiyi de yiyen bendim:)

Çok eğlendim kızlaaar öperim hepinizi ve bunu saymam bir daha ki sefer sizi Chedeliko Studio'ya beklerim;)

Günlük Müstehcen Sırlar

2012-01-26T02:38:00.004+02:00

Taze gidilmiş etkinlik:)

Opera & tiyatro sevdiğimi bilmeyen kaldı mı?

Eeee kaldıysa o da onların sorunu takip etselerdi.

Bu akşam deli dikişler arası bir kısa nefes Kadıköy'de soluk aldık.

Oh ne iyi geldi!

Günlük Müstehcen Sohbeler bir solukta, tek perde de, yerlerde kahkaha, ayakta alkışla çok iyi geldi.

Etiketlerim arasında "Günlük Hikayeler" başlığı var, ne zaman bir postumu da böyle etiketlesem kendi kendime "Ya bu ne saçma böyle günlük şey olur mu" diyordum kiiii Günlük Müstehcen Sırlar günlük ötesine geçti:)))))

Bir anlatasım var ki hikayeyiiiii of of of of zor tutuyorum kendimi zooor:)

Ya bitmeden gitse herkes izlese keşke hele o Haldun Taner sahnesinde kaptırmış kendini oyun izlerken arkadan gelen polis sireni, anaonsu, vapur sesi, insana oyunun bir parçası gibi geliyor konuya bile bağlıyor bir hareket bekliyor insan...

Yahu çok güzeldi, şarkı söyledi tüm salon Comandante Che Guevara! Gülmekten yerlere yattı ve yerden kalkıp mükemmel replikleri ayakta alkışladık, birden yerlerimize geri oturup çöktük, şiştik,daraldık, "DOĞRU" dedik, "AAAAAAAA" dedik şok olduk...

2 adam bizi hamur gibi yoğurdular, tüm sinirimizi aldılar, salondan çıkarken tanıdık tanımadık "İyi akşamlar"a geçtik.

Zaten kabul günüydü fuaye de arkadaşlarımız vardı.

Demek duyan gelmiş:)

OOOf gidin işte lafı uzatmayın:) biraz gülerken yerlere yatıp şuursuz kahkaha atmak iyi gelir;)

Bir anlasam...

2012-01-24T23:40:00.002+02:00

Müthiş bir sakarlık hali aldı gidiyor.

Şangır, şungur, tangır, tungur sesleri - toz bulutu - cam kırıkları- "ufff" sesi ve ben bir bütün gibiyiz:)

Şu sıra ne bu anlamadım üşenmesem Twitter'de astrologlara soracağım nedir bu sakarlık halim?

Kafamın tam üstüne çamaşırlık devrildi, geçen hafta ki kaza zaten başrol, sürekli döküp saçtığım, kırıp döktüğüm ve düşürüp, çarptıklarım aldıııı gidiyooooor.

Bir çengellik hali deli etti beni:)

Dur bakalım hayırlara vesile olsun:)

Bu arada haftaya çok severek yapacağım bir iş aldım:) İş demek tam yerinde olmadı ama fikir anası olduğum ve benim hazırlayacağım bi kostüm!!!

Haydi hayırlı olsun:)

Nazara mı geldik ne?

2012-01-23T14:58:00.002+02:00

Kaza geçirmeden usta olunmuyor...

Popüler parmak "başparmak" küçük bir kazaya uğradı.

Twit atamıyorum!

Facebook't zorlanıyorum!

Yemek yemek de zor:/

Koluma kadar acıyor desem tam olur.

Nazara mı geldik ne?

İyi de gidiyorum yalan yok.

Zorlayarak yapıyorum 3 gündür...

Bakalım ne olacak..

Parmağımı öyle görünce başı kesik tavuk gibi ordan oraya koştum durdum.

Sesim de çıkmadı sanırım şoka girdim dilim tutuldu.

İğne yapılırken bakamayan ben parmağımı öyle görünce sanırım kitlendim kaldım.

Davul parmağım var:)

Neyse yine de iyilikler benimle olsun.

Hadi Gidelim!

2012-01-19T21:19:00.004+02:00

Ne çok söylerim, ne çok söyledim, söyleyeceğim elbet:)

Bazılarında yok olacağım , bazıları yarım kalacak gitmelerimin kapının eşiğinde, bazen yüreğimde gideceğim yine gelmemek üzere...

"Hadi gidelim" denilince sanki pırpır kelebekler uçar içimde,

Ne tuhaf, tam bir "gezentiyim" özümde.

Yine öyle bir havamdayım,

Kalk gidesim var bir uyan arıyorum.

Bir şarkı dinliyorum,

Bir koku geliyor burnuma,

ve günbatımı,

dolaptan çıkan hoodienin kokusu...

koluma takıp birini gidesim var buram buram.

Bana "Hamsi" Gibi Bakma!

2012-01-16T00:45:00.003+02:00

Aslında böyle bir konu yoktu bugün yazmaya karar verirken...

İnsanların birbirini aptal yerine koymasıyla ilgili birşeyler vardı.

Çok yapıyorlar çünkü üstelik, bence, vardıkları tek yer düşman kazanmak.

O kadar çok var ki!

Son zamanlarda dikkat ettim dikkat etmemeye çalışıyormuşum meğerse" bu" insanlara!

Karşısındakini aptal sanıp öyle tuzak ve oyunlar kuranlara ama ille de gözüne sokmaya uğraşıyorlar, hayır o nesi yani?

Neyse sıkıldığım ve aslında dikkat etmemeye çalıştığım için bu konuyu yine yeniden harika bir yemek konusuyla değiştirdim!

Ve taaa taaaa karşınızda bereketli deniz mahsülü haftası:)

Cuma günü biricik Ayşe'm, Tayland güzelim bana sushi yapmış getirmiş.

Haftasonuna girerken şööööyle ev yapımı bir sushi ile keyif çok zevkli oldu.

sushi'den Kızıl Sonya & Dr. Erol'da kısmetlendi:)

Ooooh elinize sağlık Ayşe'm:)

Cumartesi bütün Kadıköy'ü benim paftalarımı çoğaltmak ve yün aramak için dolandık.

Kar, yağmur, çamur ve buzzz gibi hava da bize eşlik etti:)

Kızıl son dakika "aaaaa akşam kebap yemeeee gidene kadar Ayhan'a gider fal baktırırım" dedi ve karanlık Kadıköy'ün fal cafesinde sıra bekledik.

Kızıl sanırım bir daha ayhan'a gitmeyecek çünkü ayhan ve ben birbirimizi hiç görmemiş olsak bile hep her konu da aynı fikirde ve yorumda bulunuyoruz:)))

Neyse eve dönünce yorgunluktan ve soğuktan perişan olup bayılıp uyuyunca geçen haftalarda Kanal D'de izlediğimiz Mutfağım da izlediğim Hamsitarifini uygulama fikrim yalan oldu!

Anneannemler buna Hamsi Kulumika derler. Tam olarak böyle mi yazılıyor bilmiyorum bu duyduğumdan anladığım tamamen!

Neyse böyle kılçığı alınmış Hamsiyi, mısır unu, yumurta, ıvır zıvıra bulayıp kızartıyorsun.

Normal de ben sevmem böyle şeyleri.

Bir kere ben Hamsi sevmem!

Sadece büyük balık yerim bak şimdi onunda adını unuttum.

Bir de Karaköy'de balık ekmek yerim o'dur, o kadardır:)

Fakat ne güzel yaptılar bir bilsen ben de evin hanımı olarak denemye karar verdim.

Hayır zaten evde dondurulmuş hamsi var böyle denedim:)

Ölmedik yaşıyoruz:)

Bu yemekten sonra yediğimiz benim nefis çilek tatlım:)

Fakat çilek daha olmamış onun için ben silip süpüremedim:/

Balık sonrası yenilir iyi de gider,

iyi yıkanmış, minnot doğranımış 2 kup çilek,

üzerine bolca pudra şekeri,

krema da kullanılabilir,

kakaolu puding de,

eritilmiş çikolata ise paha biçilmez olur:)

Bu resim de son da olmalıydı ama işte bloggerla uğraşamicam bu kadar oldu,

Bakınız rakı, hamsi kuli:) ve harika capari salatası!

Sondan başa doğru giden bu postumda hamsinin tüm işlemlerden geçtikten sonraaaa kuli olmuş hali:)

1 kg. hamsi,

ayıkla - yıka - kılçıklarını al - bir daha yıka!

1 kg. hamsiye 3 - 4 yumurta gidiyor,

idareli olursan 3 yeterli

yumurta - yıka - kır - çırp

işte en önemli kısım,

1 büyük 1 küçük soğan

bolca maydo (maydonoz)

soy - yıka - pinçikle

soğan ve maydo minnto kıyılıp karıştırılır

ben tuz ve karabiber de ekledim

un!

ay un aslında kalça ve basenlerin BAŞ düşmanı!

o popolar bundan büyüyor işte :(

pis un senin verdiğin tadı da bir halt vermez ama işte artık koşcaz mı depçez mi ne yapcez..

bence 2 kaşık mısır unu, 4 kaşık beyaz un yeterli

una da tuz karışıtırıp resmen obezite reçetesi yapmış oldum

aa aaaaaa caparili yeşil salatanın yakın remsi de araya girmiş

dereotu - kıvırcık - capari - limo ve zeytoğ (limon ve zeytinyağ)

Evet resimlerin mükkemmel sıralması:) kimseleri hayrete düşürmesin:)))

bu saatte bu kadar olur

düşün ki o hamsilerin kılçıklarını çıkardım

iki hamsiyi ortadan 2 ye açıp avcumda yatak yaptım

arasına soğan ve maydo karşımını koyup

üzerini yine ortadan 2ye açılmış 2 hamsi ile kapadım

una buladığım bu kapamaçları

sonra yumurtaya buladım

veee tabi ki kızarttım!!!

ÇOOOOOOOOOOK zordu!

allahım televizyonda izlerken o teyzeler nasıl da hemencecik yaptılar!

anneannem ve annem nasıl da kompedan olmuşlar!

ya beeen - ezik - o ellerim un ve balıktan vıcır vıcır

her yerime un yapıştı

ellerimi 20 kere yıkadım

hala hayretler içerisindeyim kızartmayı başarabildiğim ve bir bütün olarak duran o hamsi soğan karışının resmine baktıkça!

bir ara bu iş hiç olmayacak sandım - pes edecektim çünkü elime yapışan un hamur kıvamına geldi

öyle kala kaldım hamsiler birbirine değil avuçlarıma yapıştı

ooooooof of!

sonunda kızarttım oldu:)))

yedik hala iyiyiz:)

bu da "Ay" ben kızartmaya başlarken miawlarının doruklarına çıktı

sonunda dışarı attım mutfaktan

çünkü gece burnumun içinde hamsi kokan yastık gibi tüyleriyle uyumasına müsade edemezdim:)

Bütün mutfak tabi ki elden geçti!

ne kadar çekmece, dolap, masa, tas, ocak hepsi ovuldu

öldüm bittim vallahi

kendimi de yıkadım

üstümüzü başımızı da komple makinaya attıktan sonra

eeeh işte ancak bu saat oldu

ojelerimi sürüp postumu serdim:)

yarın büyük gün çünkü Manavgat'ta açtığımız butiğimiz için çalışmalarımız var!

işte böyle:)

Onesie!

2012-01-12T00:09:00.003+02:00

Kış geldi sonunda!

Hava da kara da üşüyorum ben & lahana gibi giyiniyorum.

Ama evde rahatlığı onesie'de buldum:)

Mario Bros. gibi böyle tepeden tırnağa fermuarlı tulumumla yatıyor - yuvarlanıyorum.

Bence evde de şık olmak şart.

Fakat ordan burdan evde giyerim diye aldığım alt, üst parçalar giyerken yoruyor beni.

Onesie tulumlar bence on numara!

Büyüklere, küçüklere hatta erkeklere giyin gari:)

Sanırım yakın zamanda memlekette bolca bulunacak bu ürünler.

Renklisi, desenlisi, neşelisi yakında 5 yıla kalmaz vitrinleri boylar.

bence beklemeden bulan alsın hemen ısınsın bize böyle şeyler mevsimsiz geliyor ne de olsa:)))

Ayrıca içinde uyumak çok zevkli, rahatlığına diyeceğim yok!

Tuvalet için altına da bir çıtçıtlı parça koysalarmış:)))

Haydi tatlı rüyalar:)

GDOsuz Pancar salatası mevsimi mi:)

2012-01-09T01:12:00.007+02:00

Pancar çooooook severim!

Annem yapar, öyle de güzel yapar ki, kaşık kaşık yerim.

Hiç pancar pişirmedim:)

Buzdolap çekmecelerinde kaderine terk edilmiş 4 pancar kaç gündür beni bekliyordu.

Gün bugünmüş sağolsun internet!

Pancar salatası yapmaya karar verdim zaten pancardan başka ne yapılır hiç fikrim yok:)

Google'dım & Cafe Fernando'da şu tarifi buldum:)

Benim pancarlarımda kök, sap, yaprak yoktu:/

Omlet yapamadım ama başka sefer yaparımmm.

Bu sefer video yapmadım fotoğrafladım daha kolay oldu.

İşte pancar salatam!

Kaynamış bir tencere suda 25dk!

Bence 30dk. daha iyi olur şu tombul pancarın içi tam pişmedi!

Haşlanmış pancarottiler süzgeçten geçer.

Çok ilginç kaynar sudan çıkınca soğumaları 3sn. sürdü:O

Lavabonun içinde adam doğramışın imajı kabukları soyulan pancarottilerden sebep!

Cillop pancarottiler dilimlenir - bence küp küplenebilirdi de, elma dilimlenirdi de... ben aceleden & üşenmekten dilimledim.

İşin sırrı iyi pişmiş pancarottiye eklenecek o muhteşem sos:P

Limon - Sirke - Tuz - Zeytinyağ - Sarımsak

Karıştır evladım ooooooh!

Elini korkak alıştırma dök sosu pancarottilerin üstüne!

5 dilim kalna kadar pancarottiledik, hazır mevsimiyken bilmiyorum GDO'lu mu değil mi ama mevsimidir falan teselli olup pancarottileyin.

Ya ben bu işi zor sanardım ama değilmiş veri nays:)

"Bey"

2012-01-08T00:16:00.002+02:00

TDK 'dan alıntıdır.

bey (I) isim
1. isim Erkek adlarından sonra kullanılan saygı sözü "Eniştem Neyyir Bey'i kimin vurduğunu ben biliyorum." - R. N. Güntekin
2. Erkek özel adları yerine kullanılan bir söz "Bir bey sizi aradı."
3. Eş, koca "İki yol var önünde, ya beyinin dilini öğrenirsin ya beyin senin dilini." - T. Dursun K
4. As (II) "Gerçekten de doktora bir bey ile iki yedili gelmişti." - T. Buğra
5. Erkek sıfatlarının hemen arkasına eklenir "Doktor bey. Damat bey."
6. Aşığın çukur yüzünün arkasındaki yumru bölge
7. tarih Küçük bir toplumun veya küçük bir devletin başkanı "Karaman beyi. Menteşe beyi."
8. askerlik Komutan "Alay beyi. Uç beyi."
9. eskimiş Zengin, ileri gelen kimse, bay (I)

Son günlerin popüler konusu "kadına şiddet" üzerine bu açıklamayı geçmek istedim.

Bence bir konuyu çok konuşmak, filmini yapmak, basın da konuşmak, yazmak o konuyu tuhaf bir şekilde çekici, taklit etme istediği uyandırmak, yaptığının doğru olduğunu düşünmeye teşvik etmek gibi beklenenin tersine tepkiler de uyandırabileceğini düşünüyorum.

Bu sebeple postun devamında konuyu yukarıda ki ismiyle değil "ubb" olarak dile getireceğim. Ucuz Beylere Bakın!

Biz onlara "bey" diyoruz nezaketen ve kibarlık gereği.

Bir film yaptılar şimdi ubb'yle ilgili, gala çıkışında ünlü isimlere sordular, bunlar topluma örnek isimlerdi, herkes filme hayran kalmıştı.

Yorumladılar, oyunculuklar harikaydı, arkadaşlarımı ve tüm yapım ekibini tebrik ederim, muhteşemdi. Biri dedi ki "kadınların eğitilmesi gerekiyor..."

Kadınların eğitilmesi gerek - erkek ekonomilerinde ?

Kadınların eğitilmesi gerek - erkeklerin kurallarıyla ?

Kadınların eğitilmesi gerek - erkek kafasıyla ?

Ne eğitilen kadınlar gördük "bey" öğretmenlerinin tacizine uğradılar.

Ne eğitilirken sevgilisi "bey"ce harcanan kadınlar?

Ne kadınlar gördük eğitime giderlerken "bey" babalarınca tokadı yiyen.

Kelimelerime özen gösteriyorum.

Eğitimli kadınların dayak yediğini biliyoruz kanıtlanmış gerçek "Üniversite mezunu kadınlar, üniversite mezunu olmayan kadınlara göre daha çok ubb görüyor".

* * *

Yeni tanıdığım her erkek "bey"dir.

"Bey" olan iş arkadaşlarım ve üslerim vardı.

Toplu taşımada görev alan erkelerin hepsi "bey".

Saygı ve nezaket çerçevesinde muhatabım olan hepsi "bey".

Belki de...

- Evde "Canavar"!

- Yada sokaka da "Canavar"!

* * *

Ekranlarda ubb haberlerini izleyen anneler, oğullarınızdan bir an şüphe ediyor musunuz?

Yada modern evliliklerin mensubu hanımlar, "bey"lerinize bakarken içinizde bir şüphe?

Üzügünüm bunların hepsi bende var.

Bugün oğlum olsa oğlumdan, sokakta "bey"lerden, babamdan, eşimden, "bey" tüm akrabağlarımdan şüphelenirim.

Çünkü yaşadığım yerde kadının özgüveni yok.

Verilmiyor, olanı harcanıyor.

Bunu "bey"lere kadınlar öğretmiyor.

Kanunlar böyle, toplumun kadını algılayışı böyle, beyinler böyle, kafalar böyle!

Çünkü kadınlara verilmeyen haklar ne yazık ki hala "bey"lere veriliyor.

İş dünyasında kadın konumuna göre "aptal" veya " kötü kadın" olarak anılıyor.

Kadınları koruyan yasalar olmadığı gibi kadınlar da kendilerini koruyan yasaları bilmiyor, öğretilmiyorlar.

Sırası geldiğinde bu yasalardan faydalanmak isteseler bile kimse ciddiye almıyor.

Aslında çoğu da uzak duruyor başına daha kötüsünün gelmesinden çekinerek.

Çünkü "yuvayı dişi kuş yapar"!

Kadın evini, işini bırakıp gidemez.

Çocuğunun annesidir, para kazanmak zorundadır, ailesine, akrabalarına, mahallesine "hesap vermek zorundadır".

Başına ne gelirse ya unutacak yada yukarıdaki kalabalığı karşısına alacaktır.

Zaten adı çıkacaktır.

Her giydiği, her hareketi, sözü, yaptığı mercek altında olacaktır.

Kimse kendi işine bakmayacak herkes ona bakacaktır.

Bunu bilir ve çoğu susar.

Kadını mı eğitmek, bilmiyorum, önce kendimizi eğitmekle başlasak.

Biz çok geri kalmış insanlarız bunu da kabul edelim artık!

Sosyal ağlarda caka satarak, gece kluplere takılarak, son model arabalar, lüks hayatlar ilerlemek değil bunu da bir kavrayalım artık!

Görgüsüzlükle kendini eğitmeyi birbirinden ayıralım artık!

Kadın veya erkek, olarak evet 2 ayrı cinse ayrılmış olabiliriz fakat insan olarak bir farkımız yok.

Kadını dinen, madden ve manen ayırmayı da keselim artık!

Erkek de eminim ki kadın da Allah'ın huzurnda aynı olacaktır - bence.

Kendimize bir bakalım, beynimizden, bedenimizden, hayatlarımızdan biz sorumluyuz.

Özgürlüklerimiz ne yazık ki başkalarının özgürlükleriyle değil "kıt" beyinleriyle sınırlı - şu günlerde!

Özgürlük ve gerizekalılık arasındaki farkı da bir anlayalım artık!

Akla ve zekaya hasret kaldığımızı düşünüyorum.

Eğitim kişinin kendinde başlar, öyle olmasa beynimiz olmazdı.

O zaman "miyavlayarak "anlaşırdım bizim kediyle. O bile acıkınca mama kabının başında miyavlıyor.

Gayret ediyor bizimle iletşim kurmak için birşeyler yapmaya.

Demek insan olarak biz daha fazlasını yapabiliriz.

Kadın da başlayıp kadın da bitmiyor herşey.

Allah'a şükür bütün "bey"lerin aklı tam, çalıştırıp kendilerini eğitebilirler.

Zaten bunu kendileri yapmazsa, o egolarını delip kimse yaptıramaz onlara - anneleri dahil!.

Kimse kimseden üstün değildir, olamaz bunun mantıken bir açıklaması da yok bence.

Ego'su sağlamlık başkadır kendini üstün görmek başka!

Kadına odaklanmayı bırakmak gerekiyor, toplumun tümünü "insan" olarak ele almak gerkeiyor.

İnsan olarak haklarının olduğunu herkesin bilmesi gerekiyor.

Artık şu baskıları da bir yerde bırakmak gerekiyor. Amcamın kızına ne benim ne yaptığım? karnımı o mu doyuruyor?!

Eğer karşımdakine karşı ilk yaklaşımım içinde nezaket, kibarlık, incelik varsa bu benim kişisel tercihim oluyor.

Rahatlıkla "lan" diye seslenebilirim bir erkeğe, bunun da aramıza öreceği duvarları bilirim.

Bak bana neler biliyorum değil mi?

Demek ben kendimce bu kadar yol alabiliyorsam toplumca neler yapılır!

Ubb'nin bir tarifi yok ama sebebi kişinin kendinde saklıdır.

Sebebi kişinin kendini eğitmek yerine yozlaştırmayı tercih etmesindedir, verilen eğitimi az veya çok almak yerine aklını kötülüklere çalıştırmasındadır, üretmek yerine tüketmeyi tercih etmesindedir.

Zaten boş duran insan aynı hareketsiz duran su gibi kirlenir, pislenir.

Umarım bir yerde durmayı öğrenirsiniz "bey"ler, öğreniriz dünyaca!

Kabalıkla varılacak yerin ancak kabalık ve kin olduğunu öğrenir ve kendimizi eğitmeyi tercih ederiz umarım.

Ucuz Beylere Bakın, dedim ya; ucuz olmak kolaydır, pahalı ve nadir bulunan olmaya gayret etmek meziyet.

Söylemeden geçemeyeceğim...

2012-01-05T00:42:00.005+02:00

Çok severek yapıyorum, bu kadar isteyerek, bu kadar severek yaptığım için ve daha fazlasını yapabilmek için hayatımı tastamam değiştirdim.

Geceleri uyumuyorum, bazen yemek yemek bana vakit kaybı gibi geliyor çünkü yapmak istediğim yeni elbiseler var.

Chedeliko, fikirleri artık sadece fikir değil, hayal değil artık benim hayatım. Kalıplarımdan, kumaşlarımdan, makinalarımdan uzak kaldığım 1 saat bile içimin içimi yemesine sebep...

Yavaş yavaş gidiyorum, kendimi geliştirmek, hayal kurabilmek, daha çok öğrenmek için özel zaman ayırıyorum. Biliyorum ki Chedeliko'yu sevenler artıyor, artacak.

Çünkü iyilikle ve iyi yapılan her ne olursa olsun üzeri örtülemez bir şekilde fark ediliyor.

Bütün bunların içinde, söylemeden geçemeceğim, şimdi de bütün fotoğraflarını buraya ekleyemediğim, "Kişiye Özel" tasarımlar yapmak müthiş bir zevk!

Karşındakini iyi tanımak önemli yada ne istediğini iyi anlamak ve onun içinden pırıltılarını toplamak sonra da sonuca birlikte bakıp gülümseyen yüzüne bakarak içimin ışıldaması...

Her yaptığım, her diktiğim, her kesitğim, kenarına iğneler batırıp çıkardığım, özenerek seçtiğim, kendi çizgilerimi, fırçamla sürdüğüm her parça birbirinden kıymetli. Benimle birlikte onları beğenip yüzleri gülümseyenlerin sayısına denk birşey bu.

Söylemeden geçemeyeceğim çok keyif alıyorum;)

www.chedeliko.com ;)

chedeliko@chedeliko.com

Benim Yeniyıl Partim:))

2011-12-31T16:13:00.008+02:00

Mönümün başrolü Kuru Patlıcan Dolmam!

Chedeliko kazağım ve yaka iğnem!

Chedeliko kazağım!

Annemin hediyesi bootilerim veya

Irregular Choicelarım!

Chedeliko şapkam!

Yine annemin hediyesi çantam!

Chedeliko yüzüklerim!

Uyduruk rujlarım :P

Bodym!

Deri elbisem!

Işıldayan çoraplarım!

Kızıl Sonya ile aldığımız Flormar ojelerim!

Rengi o seçmişti:))

Ve tabi ki yeni ve harika bir yıla başlangıç için bol enerjim, kahkaham, şansım, inancım, başarım, sağlığım, huzurum, kazancım, mutluluğum!

Herşey tam ben hazırım:)

Herkesin yeniyıla ilk adımı benim gibi olması diliyorum:)))

Mutlu 2012! herkese:)

"senin icin birsey yapmak istemiyorum"

2011-12-27T22:10:00.001+02:00

oysa hep bir heves var icimde,seni mutlu edebilirmisim gibi geliyor.
fakat bir ben degil kimse yapamaz bunu,
ne yapsam yada ne yapacak olsam bogazima dizecekmissin gibi, diziyorsun da bazen...
mutlu olmazsin; ne fena biri icin boyle dusunmek boyle hissettirmesi birinin ne fena.
aklima birsey geliyor dusunuyorum , dusunmeden yapsam da sonuc ayni olacak biliyorum.
cok bilmek birini, kendini daha cok acitmak gibi cunku kendini nasil biliyorsan oyle biliyorsun, gercekten bildiklerini.
sonra sonra dusuncelerine hapsoluyor insan artik sadece kendi icin yapiyor kucuk suprizlerini de, hastalaninca corbasini da, basucuna bir bardak suyunu da.
iste insan oylece senin icin birsey yapmak istemiyor. "yalnizlik kapilari da iste tam orada biraz ileride"
pismanliklar, tovbeler, uzun dusunceler diye uzayip gidiyor sutten agzi yananlarin yolu ve asla mutlu olmayi bilmeyenlerin.
daha kendi mutlu olamazken kalabaliga karisip yalanci maskelerle gezenlerin... enfeksiyon gibi dunyaya yayilip hastaliklarini yayiyorlar.
mutlu insan nazik buyutulmus cocuk gibidir, kendi kendine de mutlu olur ama bunu ancak birilerini mutlu edemedigine inandiginda yapar. iste o gun "senin icin birsey yapmak istemedigi" gundur.....
etrafindakileri de kendisiyle birlikte mutsuz etmekten zevk alan herkese gitsin!

Evde Denemeyin

2011-12-24T02:39:00.000+02:00

Evde Denemeyin from ayse kardelen on Vimeo.

Çünkü sadece tadı güzel oluyor:))))

Fiyasko!

2011-12-18T22:24:00.002+02:00

Bugün hevesle kalktım 2. el pazarına gideceğim diye.

Kadıköy'e vardığımda gördüğüm tamamen fiyaskoydu!

15TL'ye satılan 2. el Harley D. botlar, 3 kitap, ne bir fotoğraf...

Sonuç hüsran & 5 yeni DVD!

:)))

Dur-mak-yok!

2011-12-16T17:15:00.002+02:00

Yok gerçekten!

Kendimi izliyorum, deli falan olduğumu düşünüyorum.

Bazen "neden" diye soruyorum.

Neden? gerçekten neden?

Bir ordayım bir burdayım.

Mesela ben hiç dinlenmiyorum.

Hani şöyle yatağına uzanır biraz gözlerini kaparsın, uyursun belki kısacık...

Ayaklarını uzatırsın birşey düşünmeden, durursun öyle...

Beynini boşaltmanın bir yolunu ararsın, bedenini dinlendirmenin...

Bende hiçbiri dinlenmez!

Sürekli çalışır, düşünür, işler.

Düşüne düşüne eskittim ben bu beyni resmen.

Beden kısmına gelince zaman zaman ağrır oram buram söylenirim biraz sonra yine yola devam.

Küçükken kolum çıkmış oyun oynarken, ağlamışım ama oyun yarım kaldı diye.

"Küçükken" hala o kadar hayalperest işte bu kafa.

Çocuk gibi inanarak yapar herşeyi, fikre, kişiye, dünyaya bile inanır.

Fakat bütün bunların içinde tek derdim yetişememek!

Hep açgözlüyüm!

Blog yazılsın hergün, twit atılsın günde bin kere, bugün etek, pantalon, elbise, gömlek, bluz ne varsa dikilsin, örülsün kazaklar, hani aksesuarlar, hadi fotoğrafları da hemen çekilsin, bugün bitmeden siteye eklensin, twitleyeylim hadi facebook'a koyalım akşama mağzalara gönderelim, hemen beğensin insanlar, sevsinler, oleeeey desinler tüm işleri olunca ben gibi...

Deli miyim neyim durduramıyorum kendimi durasım yok şikayet etmiyorum aslında ama herşey de istediğim gün olmuyor bu bir gerçek.

Gerçekler acıdır, acıtır ya o misal beni en çok hepsinin birgün de olmaması acıtıyor.

Çünkü yarın aklıma gelecek yüzbinlerce fikrimi gerçekleştirememek endişelendiriryor beni...

Deli miyim neyim?

Benim de kaynağım bu delilik halim belki de?

Belki de Hamal Ramazan'nın rehberimdeki numarası yada yolda hiç tanımadığım birinin üzerinde gördüğüm Chedeliko bir elbise, pazarlık ettiğim Perşembe pazarındaki patatesçi belki de, belki de en yakın arkadaşım tüm sosyetikliğiyle, kedim ve köpeğim, her gece ki hayallerim, dostum ve dost sandıklarım, dost olmak isteyip olamadıklarım, vazgeçtiklerim, yıkımlarım, çizimlerim sayfalarca ve savurduğum yazılarım, şiirlerim, ağlanası mısralarım ve kaybettiğim pastel boyalarım, kimseyle paylaşmak istemediğim "bazı"larım, bencil yada egoist dünyam, kendim, ben.

Dur-mak-yok kısaca içinde zaman zaman dursam mı dediğim, durmadığım da hep daha çok yüreklendiğim birşeyler işte bu cuma'nın tüm pencelereleri açıkken, yağmur bulutlarında benden bir halim....

Yarın?

2011-12-08T00:18:00.002+02:00

Yarın ne giysem?
Yarın ne yesem?
Yarın nereye gitsem?
Yarın kimi çekiştirsem?
Yarın saçımı nasıl yapsam?
Yarın armut pişse ağzıma düşer mi?
Çok yakındır eminim bunu bütün bloggerlar yapacak.
Çünkü artık sıkıldık bugün ne giydiğinizden.
Siz onu blogunuza koyana kadar biz çoktan giyinip evden çıkmıştık!
Bize bir faydanız olmadı kendi reklamınızı yaptınız biz de şiştik kaldık.
Mesela aranızda bölüşün annem, kurumsal styling yapası blogırlar, sokak modacısı blogırlar, mahallenin markete giden teyzesi blogırlar, dün boktum bugün koktum blogırlar ayrılın bölüşün aranızda!
Yarın hava yağmurlu kurumsallar ne giysin, devlet üniversiteliler ne giysin , özel üniversiteliler ne giysin, mahalleden Dilrubağ teyzem markete giderken ne giysin?
Yapın annem bunu.
Bak siz yapmazsanız biz yaparız ama mesleğinizi elinizden alırız.
Hadi güzel kızlarım annem benim hadi tıklayın klavyeyi, patlatın flaşları, akşamdan yapın annem blogunuzu sty(sıçan)linginizi!
Olmuşla, ölmüşe çare yok!
Giymiş çıkmışsın olmuş bitmiş, ama bize olacakla, ölecekten haber ver.
Yarın nereye gitcen, ne yapcan, ne giycen!
4sqr'den kendini check inliyosun ya birgün evvelden de kimbilir gider bekleriz seni oralarda..
Bakarız o bloglardan yazış hallerin kromatikten mi dönme, özünden mi öyle!
Hadi başla bugünden çalış!
Ancak yetişiceniz annem bize!

Aşure...

2011-12-06T21:22:00.002+02:00

Aşure ayındaymışız...

bugünden itibaren aşureler kaynayıp 7 kapı el değiştirecek.

aşure zamanı tıpkı ramazan gibi sevaplarla dolu...

birbirine selam vermenin bile sevptan sayıldığı bir zaman.

ben aşure sevmem, bizim evde pişildiğini hatırlamıyorum bile..

düşünüyorum annem değilse, anneannem olabilir mi?

yok onu da hatırlamıyorum.

bugün her yerde aşure yiyen insanlar gördüm desem...

severek yediklerini, birbirlerine överek tarfi verdiklerini.

neden yapıyor bu insanlar bunu, diye düşünmeden edemedim?

neden yapıyorsunuz gerçekten?

inanç mı?

alışkanlık mı?

adet mi?

iman mı?

aşureyi keyifle yiyenlerin o şiddetle aşure gününe en az ramazan ve oruç zamanına inandıkları kadar inanmalarını umuyorum.

aşure günü, van'da, hakkari'de, sınır da kars'ta, toprağın her yerinde, bu yakasında ve suriye'de...

inançları ruhunu ve vicdanını dolduran herkesin yüzünü güldürsün.

pişirip paylaşmak isteyenlere tarifi şurada!

Ben, Ege'li miyim yoksa?

2011-12-04T18:25:00.002+02:00

Alaçatı ve İzmir sevdamı bilmeyen kaldı mı?

Ben sabit bir İstanbulluyum, hatta tam bir İstanbullu.

Trafikte canavar, tüketimde baş, gezmede bayraklı...

Hatta seviyorum bu şehrin karmaşıklığını bazen, boğazdan her geçişimde üstümdeki büyüler bozuluyor sanki öyle rahatlıyorum.

Fakat İstanbul olmasaydı ve yine Türkiye'de olsaydım evet Alaçatı'yı, o yoksa İzmiri'i seçerdim.

Çocukluğum Torba'daki yazlıkta geçti.

Bir ayağımız hep Side'de.

Fakat hiçbiri bana o huzuru vermedi, vermiyor.

Karadanizli bir ailenin üyesi olarak, kökleri Rize'de bir ailenin karalahanadan, mıhlamadan ve hamsiden hoşlanmayan bir ferdi olarak ben Ege otlarını, zeytinyağını, darıyı, inciri, şarabı severim.

Ege denizinde yüzmek, adalarına gitmek, her yaz aşerdiğim şeylerdir.

İşte Alaçatılı'yı da tam bu yüzden alıp okumuştum.

Konusunu unutmadığım nadir kitaplardandır.

Okurken oralara gittim, o vakte, o kıyafetleri giyip hikayelerini uzaktan yaşadım birlikte.

Dün de Dedemin İnsanları'nı izledim.

Çağan Irmak diye değil, konuyu bildiğimden değil tamamen tesadüfen.

Ağlak Türk filmlerini sevmiyorum çünkü...

Gökçe Bahadır'la açıldı perde. Gökçe çok eski ve çok sevdiğim bir arkadaşımın arkadaşıydı, benim onu tanıdığım yıllar oyunculuk eğitmi alıyordu.

Dün "Afferin kız sana!" dedim. Ne Melis'in ne benim aklıma Gökçe'nin böyle başarılı olacağı gelmezdi.

Dedemin İnsanları, Alaçatılı aynı hikayenin iki farklı anlatımı.

1923'te yaşanan hikayeyi okurken de izlerken de gözlerim dolu dolu oldu.

Harika sahnelerle beslenen hikaye içinde yine kayboldum.

Nesil psikolojisinden şüphelendim:)

Yine dönüp sorgulamaya başladım acaba ben Ege'li miyim?

Değilsem de Alaçatı'da bir ev alıp zamanın birinde belki yaşlılık belki emeklilikte, olacağım kesin.

Bazen herkesten ve herşeyden kaçmayı istediğim zamanlar oluyor;) işte birgün bir vakit bir akşamüstü Alaçatı'da taş evimde, yemyeşil bahçemde, denizböğrülcesi, kaya koruğu, hardal otu ve çirişi otuna zeytinyağı ve sarımsak katıp yerken, bir kadeh beyaz şarapla huzuru bulduğumda özüme kavuşacağım.

Demem o ki kanı Ege çeken olursa Dedemin İnsaları'nı izlerken biraz özlemi giderir, belki Alaçatılı'yı da okurken atalarını öğrenir.

Neler oluyor hayatta!

2011-11-26T01:36:00.002+02:00

Wuuuhuuuuu!

Yazacak hal ve zaman yoksa?

Bir asistan gerekiyorsa?

Çok çalışılıyorsa?

Sabahtan beri atölyem vardı.

Bugün, bilmiyorum bir daha yapar mıyım? Ama Traditional bir Thai Dress kalıbı çıkarttım!

Dün de aynı elbisenin alt parçasıydı günün konusu.

Elbiseyi Tayland'lı bir arkadaşım "Ayşe", Grand Cevahir Otel'de düzenlenecek Tayland'da yaşanan sel felaketine yardım gecesinde giyecek.

Kral da orada olacağı için bu elbise onun için inanılmaz önemli.

2 renkten oluşan ipek elbisenin üst parçası tek omuz, beyaz, omzundan ayak bileklerine doğru pelerini olan, alt parçası ise gece mavisi, daracık, uzun bir etekten oluşuyor. Örnek bir takım modeller vardı fakat yürürken çok zorluk çıkardığı için biz eteğimizin üst üste gelen pili ve pilikaşelerini açıp bir takım değişiklikler yaptık.

Ne yazık ki Ayşe giymeden fotoğraf yok:)

Tayland'a yardım için gelenksel elbiseleriyle yurtdışında yaşayan tüm Taylandlılar bir araya gelecek.

Ayşe'den sözümü aldım, seneye umarım bir felaket için bir araya gelmezler ama kutlama olursa birlikte gideceğiz.

Bir daha olur mu dedim ama belki de seneye bir Thai Dress kendime dikerim:)

Bu arada yeniyıl gecesi meraklılarına renk renk deli dolu etekler dikiyorummmm. Aiii ben onlardan daha heyecanlıyım.

Bu akşam Fashion Tunnel'de cupcake yapılıyordu!!!!

Kiki ve Dantie handmade için ben ön sıradaydım:))))

Kiki ile bu yüzyüzü ilk karşılaşmamız oldu. Ben onun, o benim tarzıma hayran olduk!!!

Ayaküstü vırvır konuştuk, daha da bitmedi:)))

Fashion Tunnel bu harika tasarımcıların ürünleriyle dolu!!!!

Her ikisiyle de kucaklaşıp kikirdedikten ve cupcakelere kesinlikle dokunmadan, donarak eve döndüm.

Bu kadar gülücüklerle ve sevimlilikle yazdığım nadir yazılardan!

Yoksa bu benim cadaloz öğretmen tarzıma uymaz!

Ya çemkirmek istediğim bir konu vardı ama çok güldüm, unuttum!

!!!

Bugün ne giydim postu çok eskimedi mi?!

Millet ne giymiş bakmaktan sıkılmadı mı kimse?

Neden geçmişe bakıyor herkes de biri de çıkıp günü gününe yarın ne giyeceğini gösterse!

Görelim bakalım kim ne kadar yarın sokakta ne giyeceğine önem veriyor, kim ne kadar "Moda Tutkunu", "Moda Avcısı", "Moda Şusu", "Moda Busu"!!!

Akşam hele de geç yatıyorsam, en büyük derdim sabah erkenden kalkınca oraya buraya yetişmek için evden çıkarken aramak!

Ben elbiselerini akşamdan hazırlayanlardanım.

Hatta öğrencilik yıllarımda elbiseleri haftalık hazırlardım.

Dolap kapaklarına ders programı gibi yapıştırırdım.

Arkadaşlarım gelip dolaplarına bakıp onlara da benzer programlar hazırlamamı isterlerdi.

Neyse biribirini taklit etme kızım yaratıcı ol.

Taktım buna, bugün ne giydim ne giydiysen giydin kızım.

Sabah ben de evden çıkarken çıplak çıkmadım herhalde giyinip çıktım.

Sen bana evvelden söylesene ne giycen!!! Belki bakıcam aklıma bişi gelicek!

Hava buz bceremiyorum belki hem şık olup hem kendimi kollamayı senin görevin beni giydiklerinle yönetmek değil mi?

Yönet beni annem!

Daha 10 km yazarım o kadar sıtkım sıyrıldı bu sabit ve taklit hallerden!

Bir de tanıdıklara kıyaktan.

Ay valla yapamicam!

Gerçekten çemkirik bir tip oluyorum iyice ya!

Ayıp çoktan icat edildi, tanıdıkla yapılanların övgüyle anlatılması kadar ayıp birşey daha var diyen varsa çekinmesin söylesin!

Ay gülüyodum gülüyordum içimden kameraya gülüp arkasından çemkiren Iiiyvana çıktı!

Bir dahakine çemkirmeyeceğimi umarak;)

"Kadın Aklı"

2011-11-20T23:53:00.003+02:00

"Kadın Aklı" ne dersen?
Kadın aklı yine sınırlı sayıda parçalardan oluşan Chedeliko Koleksiyonu:)
Pelerinler, çantalar, bluzler.. dolu bir koleksiyon tıpkı kadınların aklı gibi hep dolu:)
İşte birkaçı ve bu hafta tamamı www.chedeliko.com'da satışta!

Teşekkürler Birce Mete:)

Hummalı Çalışmalar İçinde Kendimden Notlar

2011-11-20T04:22:00.002+02:00

Günler çok ama çok hızlı geçiyor.

Bugün aynı anda hep birkaç iş yaptığımı fark ettim.

Üstelik hiç de boş zamanımın olmadığını...

Hatta iş yaparak geçirdiğim günün sonunda elimde elle tutulur birşey yoksa gerçekten hiç durmadan söylendiğimi..

Bugün kendimi biraz çirkin hissettim.

Bundan çok değil 1 yıl öncesine gittim.. sonra 2 sonra 3 ve 4..

Hayatımda ucu çıkmış ojeyle gezdiğim ilk yılım!

Bu çok sığ bir düşünce belki,

ama ağdaya gitmemek, manikür yaptırmamak, makyaj yapmamak, saçını taramamak, akşama yemek hazırlamamak gibidir...

Fakat ben buna "Şekilleniyorum" diyorum.

Bol bol hayal kurmam gerekiyor.

Hayal kurarken yine elim işte:)

Daha çok çalışmam gerek çünkü bana yetmiyor, yetemez, yetmez.

Deneysel Çalışmalar

2011-11-14T03:16:00.010+02:00

Evet! tüm hayatım kalıp çıkarmakla geçir olabilir!!!

Napalım? Ama bu eğlenmiyorum böyle memur gibi sürekli aynı şeyi yapıyorum demek değil.

Aylar önce Penti 'den çorap stickerları almıştım.

Çorapkolik bir bünye olduğum için "ço"yu duysam orda biterim.

Fakat Chedeliko 'dan vakit bulup da yapamadım.

Bugün makinaların bakımını fırsat bilip kendime, benim jenerasyon İstek'lilerin ezbeze bildiği Semiha Şakir' in envai çeşit laboratuvarlarından esinlenip aşağıda keyifle göreceğiniz ortamı yarattım:)

Hocam itiraf ediyorum biz o dersleri yandaki pinpon masaları yüzünden "Ay midem bulandı" mazeretleryile kırardık:)

Gelelim stickerların faydalarına;

Kalın böyle taytımsı bir adet paketi yeni açılmış, yanarsa ciğerini yakmayacak bir ki-kü-lotlu çorap,

Penti'den aldığım stickerlar,

Benim farkım kedideydi bu arada:)

"Aman yarabbim bu korkunç şey de ne?!!"

Bildiğimiz basic bir ütü masası & ütüsü.

Yani canavar, ileze, yaratık falan değil, ütü!

Yalnız 150 dereceye ısıtılmış olmalı, kek & 180 derece sıcak fırın ordan yani...

Stickerlar arzuya göre çorap üzerinde yerleştirilir.

Önüme gelen ilk yere yerleştirdim, giymeden tabi ki!

Dırıt dırıt dırıt dırıt!

İşte en heyecanlı yeri, Allah'ım ütü elimde sana geliyorum!

150 dereceye yapışan, yanık, kaçık çorap & onun evden asırlarca çıkmayacak ciğer yakan kokusu!!!

Fakat ütüyü basınca gördüm ki yanmıyormuş.

Cesaretim arttı bastıkça bastım ütüyü!

Stickerlar 150 dereceyi alınca ısınıyor, sabırlı olup soğumasını beklemek & öyle stick kısmını almak gerek.

Veee ta taaaaaaa!

Yine arzu & elde ki imkanlara bağlı olarak stickerları süslemek, ben stoklardan birkaç swa------ki ile bişiler yaptım;)

Ve tabi ki bir "taa-taaaaaaa" da giyilmişine gelsin!

Bootielerle hayat bir başka güzel:)

İlk Chedeliko çekimlerinde giyilmek üzere ;)

Teşekkürler Penti !

Eline sağlık, kendi.

Chedeliko'dan sınırlı sayıda rengarenk eldivenler:)

2011-11-09T23:49:00.004+02:00

Malum Chedeliko'da herşey sınırlı:)

Sınırlı sayıda birbirinden güzel ve renkli Chedeliko Eldivenleri ise şimdi satışta www.chedeliko.com 'da!

Chedeliko'nun kendi topmodelleri ise:) ayrıca malum:))

Güzel elleriyle KızılSonya ile çok çok gülmeceli ve eğlenceli bir çekim yaptık:)

Tabi ki sadece çok ama çok Chedeliko severler için:)

Devamı Facebook ve Chedeliko'da:)

Tükenmeden alın derim;)

Bayram = Yeni "Papuçlar"

2011-11-07T02:14:00.002+02:00

Bazen düşünüyorum, hem seviyorum hem de sevmiyorum bayramları.

Gidecek tek anneannem var, bayram olmasa da severek gidip görüyorum onu.

Ama bazen içim biraz burkuluyor.

Bayram sanki kocaman mutlu ailelere aitmiş gibi bir sancı, bir burkulma...

Geçen bayram "Ne olur bir sonra ki bayram burada olmayalım" demiştim.

Kimsecikler yoktu, anneannem de dahil.

Ezik, sıkıntılı bir bayramdı.

Hepten sıtkım sıyrıldı.

Bu bayram öyle değil herkes burada ama yine de gidip görecek kimselerim yokmuş.

Yani o büyük mutlu ailelerden değiliz biz.

Herkes biriyle mutlu mesut, uzun sofralar, keyifli yemekler, el öpmeler, şakalaşmalar..

Klasikçi değilimdir, hep başkaldıran olmuşumdur ama ne bileyim yaşlanıyorum herhalde.

Bu akşam "Bayram Yemeği" yedik.

SılacanCan evlerinde bizi ağırladılar.

Çok kalabalık, uzun bir masa değildi ama işte bir arada olundu.

Başkaldıran olarak Mimar Sinan Üniversitesi Atölyelerinin yeni dönem 16:00'da kapanışına, Torna tesviye bölümü mezunlarından 2 kişiyle çözüm buldum.

Gülüştük, devrim yapacağım dedim.

Çok şanslıyım görüntüm böyle değil:)))

Saçlarımı kesmek için yoğun istek aldım.

Gülüştük.

İçimde yine bir burukluk vardı...

Fakat bu bayram hiç beklmedik birşey yaşadım.

Bütün gülüşmelerin arasında Sılacan elinde bir paket yanıma geldi.

"Al bakalım bu senin" dedi.

Bir küçük kız çocuğunun bayram da en büyük hayali yepyeni ışıl ışıl kırmızı rugan papuçtur.

Bayram öncesi alınırsa arife gecesinden itibaren heyecanı alır yürür..

Başucunda bekler, rüyasında görür, bayram sabahı kırmızı rugan papuçlarını herşeyin altına giymeye razıdır.

Onlarla prenses, kraliçe, peri masallardan bildiği harika bir karaktere dönüşecektir.

Her ne olursa olsun kırmızı papuçlarıyla bayram iyi geçecektir.

Sılacan paketi uzatırken sanki boyum kısaldı, ellerim, yüzüm gözüm küçüldü bir an 25 yıl geriye gittim, paketin içinden bir çift ayakkabı çıktı.

Ayakkabı delisi olmam şöyle dursun, ayağımdaki ayakkabıları atıp Sılacan'ın hediyesi papuçları ayağıma geçirmemle sanki kalabalık, mutlu bayramlara layık ailenin bir ferdi oldum.

Sılacan, kendi has bir tarzı, karakteri olan zevkiyle bana daha önce görüp beğendiğim bu papuçları bayram hediyesi yaptı.

Çok tuhaf çünkü o andan itibaren "sus" geldi.

Bütün bayram boyu hatta hayat boyu zevk ve keyifle giyesim var bu papuçları.

Onlar ayakkabı değil "Papuç" şımarık bir özlemin esası.

Umarım herkesin bayramı içinden taşan özlemlerin gerçeklenişi gibi olur.

Sılacan, 2011 biterken bu koca yaşımda beni yeniden 6 yaında hissettirmeyi başardı yanakların öptüm, utandım da.

Herkese iyi bayramlar....

Sana da oluyor mu?

2011-11-02T00:40:00.006+02:00

Bugün bana oldu...

Bir sürü anıyı özledim...

Yine olsa yine yaşasak dedim.

Bazen oluyor insana zaman geçtikçe.

Zaman geçtikçe hayat anlamını değiştiriryor.

İnançları, sevgileri, evet ve hayır'ları değişiyor içinde...

Gün geçtikçe daha çok tartıyor ne yaptığını.

Evine 2 kere hırsız girdi diye 2. defa evlenen bir kadınla tanıştım bugün.

Ben henüz bir evlilik ile baş edemezken!

Evime defalarca hırsız girdiği halde devam ederken...

Birbirlerini hiç affetmeyen insanlar tanıyorum mesela,

Mesela artık kime, net olarak neden niye kızdığımı bilir çözerken.

Bugün bana oldu geçirdiğim onca zaman içinde korkularım, hislerim, inançlarım, değerlerim hepsi bir terziye doluştular sanki..

Bugün ölçüp biçerken bazeılarını "Yine olsa" diye andım.

Mesela Tanya'nın 40. doğumgününü özledim. Birlikte geçirdiğimz bu kadar şey içinde yüzünde o heyecanı görmeyi...

1ce'yle Stephen Jones'a gittiğimiz günü özledim. Topuklarımla beni antikacılarda dolaştırıp, 1 kutu ekleri yiyip, trafikte kahkaha bombardımanı içinde.. yine olsa dedim.
Annemi özledim. Onun karınca hallerini, katılarak gülmelerini.. telaşsız hallerini özledim.
Kızıl'la Antalya dönüşümüzü özledim. Havalimanında patlayıncaya kadar gülmüştük, yine gülsek...sırtımı sıvazlamasını özledim.
Sosyetik'le uçakta uzun uzun, içimizi dökercesine sohbet edip, şarap içmeyi özledim. ' tekerlek üzerinde aldığımız tüm virajlardan sağlam çıkmayı...
Hep birlikte kaygısız, sorunsuz, umarsızca eğlendiğimizde, o an orada olan herkese güvendiğimi düşündüğüm hatta böyle hissetmeye çok yakın olduğum günleri özledim.. Hayatta hala birilerine güvenebildiğimi hissetmeyi...

Anneannemi özledim. Birlikte uzun sohbetler ettiğimiz, onun iyi olduğundan emin olduğum günleri, telefon çaldığında onun adını görünce kalp çarpıntıları yaşamadığım günleri...

Bütün özlediklerimin yanında hatta hemen yanıbaşımda bütün bunları düşünürken içimi huzurla dolduran o ses, o nefes...

Özlerken bazen de özlemenin ne kadar da güzel olduğunu hissettiriyor.

1923 - 2011 = 88

2011-10-29T20:35:00.005+03:00

Bu ufaklık şiirini okumak için mikrofona doğru koşarken, t-shirtini de göstermek için üzerinden montunu çıkarıp attı.

Mikrofona sarılıp bağıra bağıra şiirini okudu ve "Yaşasın Cumhuriyet" dedi.

İçim rahat etti biraz.

2011'de hala Cumhuriyat yaşıyor, kutlanıyor, Bağdat Caddesi sabahtan beri bayraklarla ve Cumhuriyet'i kutlamak için tüm hazırlıklarını yapmış Cumhuriyet'in yürekli evlatlarıyla dolup taştı.

Sabah 09:30'da Suadiye'de gördüğüm motosikletli grup, 11:00'de Şaşakınbakkal'da gördüğüm Geziköy grubu, saatler ilerledikçe gençler, çocuklar, anneanne ve dedeler, bayraklara sarılı, bayrağı yüreğine sarılı, özgürlüğü, vicdanı, aklı hür Cumhuriyat evlatlarıyla doldu taştı.

Bugün bütün camlarımız açıktı. Cadde'de herşeyin ille de kutlaması yapılır bugün ki kutlama bir başkaydı. Marşları dinlemek hoşumuza gitti.

Gün boyu eşlik ettik.

"Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa" diye en çirkin ama en gür sesimizle de susmadık. Susmayanların çokluğunu yaşadık.

Herşeye rağmen aitlik duygusu güzel.

Umarım "Çocuklar inanın, inanın çocuklar, güzel günler göreceğiz, güneşli günler" sözleri doğru çıkar.

Cumhuriyetimizi daha nice özgür, hür, bağımsız bayramlarında kutlayalım!

Yok...

2011-10-26T13:27:00.002+03:00

Yok açamıyorum televizyonu...

Her duyduğumda durduramadığım gibi gözyaşlarımı..

Neye sevinip neye üzüleceğini şaşırmış vaziyetteyim..

99'un yarası tam şuramda, ramaktayım zaten...

Sorularım var bitmeyecek sorularım..

Ne, kim, neden...

Cevapları yok..

Sabah uyanıyorum hala aynı yerdeyim 99'dan beri aynı tarihte sıkışıp klmış gibi hayat..

Mevsimler değişiyor, yıllar geçiyor sanıyordum

Meğer geçmiyormuş biz 17 Ağustos 99'da sıkışıp kalmışız haberimiz yokmuş

Tek kelime değişmemiş her yer herşey anı kalmış

Mutsuzum ya, bildiğin mutsuz suyun tadı yok öyle bir mutsuzluk

Sokağa çıkasım yok içim eğri büğrü

Yaram küçülüyor sanmıştım meğer her yanımı sarmış enfeksiyon haberim yok, uyumuşum

Ne olacağız diyor mu herkes benim gibi

Git gide azalıyor mu ümitler?

Bulmacada "Ümit" kelimesini bulamıyorum

Ben imkansızlıklarla doluyum!

Yok değişen tek kelime yok..

Yüzümüz kaldı mı ki kelime etmeye

Yüzleri kaldı mı?

Çok üzgünüm suyun bile tadı yok

Van diye bir yer var bu vatan da

Elimizden tek gelen koli göndermek oraya

Ve ben utanıyorum "Orda bir köy vardı gitmesem de görmesem de o köy benim köyümdü..."

Değilmiş,

altından kalkılamayacak özüürlerimiz olmuş bilememişiz.

Birilerinin de uykuları kaçsa keşke

"İnançları" var ya hani, anla artık "İnançsızlarmış"!

İnsana verilen bir ömrün ölçüsünü eksilttikleri 2 demir, 3 tuğla ile ölçmüş onlar...

2 demir, 3 tuğla ile edindikleri lüks hayat hangi inancın temeli bilemedim..

Şuram tam şuram acıyor, kulağım orda burda dinliyorum

Elimden gelen bir koli göndermek kendimden utanıyorum.

"Personal"

2011-10-16T21:05:00.004+03:00

Kızıl Sonya, onun için yaptığım t-shirti almaya geldi.

Fakat ben ondan birşey rica ettim:)

"Chedeliko t-shirtin modelliğini de sen yapar mısın?"

Kırmadı beni kahkahalar atarak en güzelini yaptı.

Fakat fırsattan istifade ben çok yakında satışa çıkacak Chedeliko eldivenlerden de birkaç tanesini de giydiriverdim eline:)

Eldivenler yeşil, kırmızı, siyah, beyaz, krem ve lila renklerde üstelik resimlerdekiler sadece kısalar bir de uzunları var:)

Çok yakında hem yeni satış noktaları hem de diğer modellerle geliyor:)

Bu arada Fall Limited Koleksiyon'un tamamı La Diva Butik Karum Ankara'da satışta:) Şimdiden ayırtan kazanıyor:)))

Fall Limited by Chedeliko

2011-10-13T20:46:00.009+03:00

Photography: Mihriban Manap Sunmaz

Roadie: Yeliz Kara

Dresses: Chedeliko

Accessories:

Chedeliko Sonbahar Limited Koleksiyonu için ürünlerin fotoğraf çekimleri tamamlandı:)

Kış sezonu için çalışmalar hızla devam ediyor.

Bu sefer yelpazeyi biraz daha açtım, eldivenler, kazaklar, çantalar...

Üstelik herkesin daha kolay ulaşabilmesi için Chedeliko'yu hem İstanbul'da seçkin butiklere, hem de Türkiye genelinde yaymayı başardım.

Fakat bu sefer gerçekten bütün herşey kısıtlı sayıda!

2 kişiden 1'i olabilmekten bahsediyorum:))))

Bütün bunları zaman içinde sıklıkla yazacağım kısaca çekimlerden söz edeceğim.

Çekimleri yılın son güneşli günlerini değerlendirerek Büyükada'da yaptık.

Yaptık dedim çünkü bu keyifli çekim bir ekip çalışması.

Ekip başında Mihriban Manap sunmaz var, muhteşem fotoğrafların yanı sıra, minik oğlu Arda ile başlı başına bir ekiptiler.

Çekim boyunca gülücükler ve agucuklar saçarak annesine destek oldu Arda, ve Mihriban bir elinde makinası, bir elinde Arda, "çocuk da yaparım kariyer de" cümlesinin sözlük karşılığıydı.

Zaten çekimler yapılırken çevredekiler Mihriban ve Arda'ya çekimlerden daha çok ilgi gösterdiler. Ellerine sağlık, dayanışmalarına sağlık:)

Roadie, deyip geçmemek gerekiyor. O kadar çok şeyi idare ediyor ki, kurumsal tabirde "görev tanımlaması" diye bir ifade vardır. Roadie'nin görevi tanımlamakla, saymakla bitmez. Sağolsun sevgili Yeliz.

Aksesuarlar için Fatmanur Bayraktar ve Sadi Tekin'in de emeği büyük. Fatmanur gümüş, Sadi ise tasarım da bir harika. Akıllarına sağlık, umarım bir sonra ki çekimler de yine tasarımlarıyla aramızda olurlar.

Chedeliko stilini tamamlayan Calzedonia çoraplar ve IC'ler çekimlere ayrıca renk kattı.

Ne diyebilirim ki bundan sonrası Chedeliko sever herkesin sevgisine kaldı:)

Biz Chedeliko'yu çok sevdik sizi de aramıza bekleriz. Tık:)

Tık tık tık kim O!

2011-10-08T23:39:00.003+03:00

Fotoğraf makinasını şarj edemeyen biri var: BEN!

Okunmamış kitaplar üst üste yığılır ya heh işte tam onun gibi her yanım şu an.

İşler, fikirler, hayaller, planlar neler neler yapılması gerekiyor fakat sıra gelmiyor.

Aaaa bir bakmışım 24 saat bana yetmez olmuş.

Bu arada bir leylek sürüsü gördüm, tam yaz biterkendi:)

Onlarla beraber seyahat eder oldum.

Bursa, İzmir, Antalya & seyahatlerim bitmedi:)))

Aman da bitmesin zaten fakat yapmak istediklerim arada kaçınca fena tepem atıyor.

Yaşım geçiyor anne! benim etrafımdan daha hızlı olmam gerek!

Bugün adalıydık:))) mesela uzun bir yolculuk fakat mükemmel bir iş çıkardık.

Dedim ya şarjım yoktu:/

Aiii ne bağırıyosun!

Tamam şarjsız o işler yapılmazdı ama sabırlı olursan buraya da düşecek elbet.

Hayalim F1 pilotu olmaktı ya yok ben Yamaç Paraşütü yapcam:))))

Bu sefer yollardayken...

2011-10-05T01:49:00.002+03:00

Yine yoldaydım!

Her ne kadar odasına çıkmış olsak, peşinden koşmuş olsak daaaa Lis, Siso & ben gelinin ayakkabısının altına adımızı yazamadık:))))

Kısa notlarıma geçmeden; elini bu kadar çabuk tutup evlendi:)

Bütün korkularımı, paniklerimi, "Acele mi ediyorsun acaba?" sorularımı boşa çıkardı.

Notlarıma gelince;

Side'ye gittik, Pamuk'la karşılaşacağım anı iple çektim ne çok özleşmişiz tüy yumağıyla:)

Sanki kardeşimden uzaktım:)

Bu arada "Adam"la tanıştık sonunda.

Ne saçmalıyor bu, demeden açıklıyorum;

Pamuk, sayfanın sağındaki resimlerden en tüylü & beyaz olanı:)

Ay, o resimlerin en tüylü & simsiyah olanı:)

Adam'a gelince, onun daha resmi yok ama pembe bir burnu & yemyeşil gözleri var, o kadar tatlı ki sadece çok geveze sürekli havlıyor:)))

Tabi ki güneş & deniz sömürülünceye kadar tadı çıkarıldı:)

Sıra düğüne gelince az kalsın makyaj yapamamaktan evden çıkamıyorduk!

Düğünün en sadesi ben & anneannem olduk:)

(İnanılmaz birşey bu ama gerçek!)

Gelinin ayakkabısının altına adımızı yazamadık ama karga ses, geniş kalça gibi imzalarımız oldu:)))

Gelin çiçeğinin gelinin 8 yaşındaki kardeşi yakaladı.

Elinden çiçeğini alınca "VER ÇİÇEĞİMİ!!!! O BENİM ÇİÇEĞİM" diye bizi paraladı!

Çiçek yoğun çalışmalar sonucu Lis'te kaldı:) & evinde koleksiyonunu yaptığı diğer gelin çiçekleri arasında yerini aldı.

Kısaca çiçeği yakalamak için boşuna tepişmeyin denenmişi var olmayınca olmuyor!

Gelin&damat çok sevinmişlerdi:) çok da yakışmışlardı hem çift hem görüntü olarak:)

Durmadan resim çektim, kimse beni tanımadı:/ çok uzun zaman geçmiş....

Düğüne katılan 90 jenerasyonu resmen düğünü salladı!

Görüntü & ses manasında:)

Az zamanda çok yol aldık, ne diyeyim:))))

Darısı her isteyenin başına:))))

Geri de kalan blogum

2011-09-27T23:25:00.008+03:00

Blogum & Ay'ım burada beni beklerken...

Yucca'nın bahçesinde resim yaptım..

Gökkuşağının altında yüzmenin tadını çıkardım..

Rüzgarla savrulan bulutların altında müzik dinledim..

Her akşam aynı saatle "meeeee" sesiyle yokuş aşağı koşuşan keçi & koyun kalabalığına gülüştüm..

Uzun & ıssız yollar gittim benden uzağına benden daha ıssızına sığınanını gördüm..

Her akşam bu suratla yemek yedim...

Her akşam Balıkçı Bayram'da yedim içtim - Alaçatı meydan camiinin arkası

95 yaşında, gençliğinde okuduğu romanlardan öğrendiği şiirleri ezberinde taşıyan

ve yanına çöktüğüm şu merdivenlerde bana hepsini okuyan

yüreğimi, ruhumu bir acıtan, bir okşyan bu teyze ile tanıştım...

Menekşe moru yada gökmavisi.. ama bu taş duvarları, bu boyayla boyalı pencereleri,

önünde biten bu renk çiçekleri keyfile izledim..

FNO Bağdat Caddesi

2011-09-16T10:03:00.007+03:00

Dün gece ortalık sanırım "yıkıldı". Katılan herkesin modasever olduğunu ve mağazaların da alışveriş patlaması yaşadığını sanmıyorum ama kışa giriş fena değildi. Geçen yıl bu zamanlar tatilde kendimi gezdirdiğim için çılgınlık testi yapamıyorum ama duyumlarıma göre geçen yıl ortalık resmen "sallanmış".

Tabi ki dün geceye özel Chedeliko'lar Boutique Rouge'daydı & benim ilk durağım orası oldu.
Sonra Şebo & Deniz'le buluşmak için Caddebostan'a doğru yol aldım:)
Heyecandan ilk başta 4sq'den check-inleri unuttum:/
Fakat sonra bir açıldım adım adım check-inledim:)
Şebo'yla Chedeliko hakkında bol bol fikir alışveirşi yaptık. Uzaktan bakılınca nasıl görünüyor bilmiyorum ama hayatım boyunca gerçekleştirmek istediğim bir hayalim vardı, bunun için attığım adımlar da, yola başlarken hep çevremdeki halka daraldı. Ben Chedeliko'dan söz ederken
enerjimi, motivasyonumu, hayallerimi, umutlarımı, heyecanımı, inancımı gözlerimden, sesimden, cümlelerimden anlayanlar ve anlamayanlar var.
Destek olanlar ve hiç umursamayanlar var.
Üstelik destek olanların çoğu yakın çevremden hergün görüşüp konuştuğum insanlar değil!
Ben inanıyorum doğru bir karar verdim:)

Şebo'yla club sandwich paylaştıktan sonra Deniz geldi:) Bekleşirken bir sürü tanıdıkla karşılaştım:) gülüştük konuştuk sonra rotayı FNO'ya çevirdik.

Önce Misk nail spa'ya gittik!

İkram edilen Blush'la keyifli dakikalar:)

Bundan uzun yıllar önce:) ben ortaokuldayken annem aynı bina da ve ben yanlış hatırlamıyorsam aynı dairede Elemis Estetik Merkezi'ni işletiyordu. 7 sene kadar sürdü sonra 9 sene kadar Beauty Line bir an o yıllar canlandı gözümde. Acımasız annemin bana temizlik yaptırması, muhasebe defteri tutturması, müşterilere kahve yaptırması:)
ProNail zedeyim ben! Geçen sene Lady Lis'le beraber Pronail'de kendimizi şımartmak istemiştik fakat parmaklarımız manikür pedikürden sonra patates gibi şişmiş ve kan oturmuştu. Üstelik Lis sinirden ağlayacak gibi kasılmıştı. Bir de azarlanmıştık!
Bir daha asla, diyerek sokak arası ağda salonuna dönüş yapmıştık.
Dün akşam önyargılarım kırıldı kendimi Misk'te şımartacağım günü bekliyorum:)
Bu arada Deniz bana küçük bir hediye aldı, işte bu para çantası:)

Bol bol kazançların olsun, dedi:) Amin :))))

Aynı ekip Chedeliko'lara bakmaya:) Rouge'a gittik ve alışveriş başladı:)

Sonra hemen Cassette'ye koştuk.
Gözde'yi çok seviyorum:) Bazen kahve almaya çıktığım da bile şöyle bir kapıdan uğruyorum, oh çok mutlu oluyorum.
Dün akşam Ulaş ve Gözde fırfır müşterilerini ağırlıyorlardı. fırsattan istifade hemen alışveriş yaptım:)))

Sena'nın organik markası Boa t-shirtin fotoğrafını çekmeyi unuttum:/

Swarovski, Aldo, Topshop, Mango derken yorulduk:)
Kızlar birşeyler içmek yol alırken, ben uyumak için eve döndüm. Ne de olsa FNO'ya özel Chedeliko'lar için kaç gündür sabahlıyorum.

Tabi bütün gece herkesin parmaklarıyla işaret ettiği Chedeliko elbisem ve pembe tokamı da yazmadan geçemeyeceğim.

2012'de Bağdat Caddesi'ne daha çok aktivite konulsun:)

Ben burda bu akşam...

2011-09-15T15:35:00.002+03:00

Yepyeni Chedeliko'lar!

FNO bu akşam İstanbul'u sallarken, sadece bu güne özel bu Chedeliko'lar, Erenköy Boutique Rouge'da olacak.

Tasarımlar yine 1'er adet:) Kapanın elinde kalacak:)

Chedeliko, kuzu ve kedi severler bu bilgiye dikkat, tasarımlar angora, şeker pembe (resimler de belli olmasa bile), altın rengi simli trikodur.

Kış sezonunda popolar ısınsın ama miniden vazgeçmeyelim sloganıyla Chedeliko'lar FNO'yu kucaklıyor.

Ben dikerken çok eğlendim umarım sahipleri de pek eğlenir:)

Unutmayın bugün Chedeliko'lar Bağdat Caddesi Boutique rouge'da sınırlı sayıda!

Boutique Rouge (eski No:39 mağazasının yerinde;)))

Bol alışverişli bol eğlenceli bir akşam diliyorum:)

Fotoğraf çekmek için gizli köşeler de olacağım kkikikikikikikikik:)

Falım da ferahlık çıktı

2011-09-09T18:18:00.005+03:00

Biraz sonra çıkıyorum.
Zuzu'nun doğumgünü bugün!!! Onu kutlama zamanı.
Seni de pek bir boş bıraktım bilok, naparsın iş güç...
Dönünce herşeyi anlatacağım 2 vakte kadar bana ferahlık var falım da öyle çıktı.
Diyordum ki acaba benim düşünüp düşünüp evrene astığım düşünceleri benden başkası toplamasa!!!
Paylaşmayı öğrenemedim hala :)
Bugün saçlarımın yine en gıcık günü oysa bu yaza saçlarıma dair hikayelerim vardı benim:)
Seni özledim ama sana yazamadım pek bir buruk kalbim.
En zararlısı da kalbe, yakışıklı bir erkek!
Evde 2 çocuk var biliyor musun?
Çocuk mu bebek bebek!
Hayırlısı olsun 2 de çocuğumuz oldu...
7 aylık biri 3 yaşında biri...
Çevremde hamile & çocuklu halkası daralıyor mesela Chedeliko'nun ilk hamile elbisesini dikiyorum.
Bir de güzel hamile ki:) gözleri yüzü bebek gibi anne adayının...
Acaba hamilelik kadına güzellik mi?
Sen benim en tuhaf, en ilgin., en heyecanlı, bazen en umutlu bazen en çaresiz tecrübemsin!
Böyle karışık dondurma tuttu frutti kıvamında zaman geçiyor.
Neden yediğini anlamazsın ya?!
Ellerime kına sürdüm bekliyorum ya tutarsa...

Anımsadım..

2011-08-31T19:55:00.002+03:00

Şu 9 günlük tatilin başlamasından itibaren binlerce yazı yazabilirdim.

Aklıma neler neler geldi, bu sırada neler neler yaşadım...

Tuhaf, yazamadım gitti.

Bugün geçmişle ilgili bir sürü şeyi anımsatacak birşeyler oldu..

Neden Pazar günlerini, plansız uzun tatilleri, hastalanıp eve tıkılmayı, sevdiklerinden uzak kalmayı, bayramlaşacak bir hal olmadığını uzun uzun o kadar çok şeyi anımsadım ki yıprandım.

Bazen, iyi ki yazmadım, diyorum.

Çok da harika olmayan anılarıma bir de geçirdiğim tıklım tepiş zamanları eklemenin ne lüzumu var.

Varsın onlar eksik kalsın...

Deterjanın bile doğaya zarar vermeyi keşfedilen şu çağda anıları hala sildirememenin geri kalmışlığına yanarım.

Öğrettiğin, kattığın, gözün gibi baktığın için minnettarım

2011-08-24T10:21:00.006+03:00

Güzeller güzeli anneannem.
Hep derim, ben anneanne çocuğuyum diye.
Annem çalışkan bir karınca iken ben dünyaya gelince, beni anneannem büyüttü.
Sabah gözümü anneannemin evinde açar akşam da orada kapardım.
Öğlen uykusuna yatırınca, gözlerimi kapar uyumasam da uyuyor gibi yapıp hayal kurardım.
Bazen Ozi de olunca annem, anneannem de kalmama müsade ederdi.
Anneannem ikimizi de uyutmak için ortamıza yatar masal anlatır sonra dua öğretir, dilimiz döndüğünce dua ettirip, şükrettirip uyuturdu bizi.
Öpmezdi, sarılmazdı, elini öptürmezdi, kucağına oturtmazdı.
Bunları yapanlara da kızardı. "Çocuk uyurken sevilir" derdi.
Biz ondan önce uyuyor olsak gelip hepimizi alnımızdan öper, biliyorum.
Çok şık giyinirdi, ayakkabıları, takıları, özel kumaşları Bağdat'tan ve İtalya'dan gelirdi.
Beyoğlu'ndan Bostancı'ya taşınmış olsa bile kuaföre ve Rum terzisine her bayram, her yılbaşı, her doğumgünü, her düğün öncesi yine oraya giderdi.
Dikiş dikerdi, hepimize kazaklar örerdi, tığ bilmezdi zaten hala da tığ işini sevmez.
Evin dekorasyonunu imkan oldukça yeniler, perde, koltuk kumaşı, tabak çanak seçerdi.
Eski komuşularını, arkadaşlarını, kardeşlerini hep anımsar.
Her fırsatta Fizan'da olsalar yine ziyarete giderdi.
Bizi tiyatroya götürürdü.
Hem de kolumuzdan çeke çeke, hiçbir numara ona sökmezdi.
"Uykum var, acıktım, çişim geldi.." tiyatro koltuğunda buluverirdin kendini.
Hep vicdanını dinlerdi, hala da ilk ona kulak verir.
İnadı tuttumu dediğini yapardı.
Sarma, vurma, mıhlama, hamsi hepsinde uzmandı.
Yemek istemezsen yedirmezdi.
Acıkınca sandviç ve ayran verirdi.
İş yaptırmazdı, yapınca kızardı.
Sarma için birkaç kadın toplanırlardı, masanın kenarına ilişince oyalanayım diye önüme bir parça koyardı. Arada öğretirdi ama "Sakın sen yapma ben sana hep yaparım" derdi.
Çok yaramzlık yapınca eline şiş ve yün verip "Akşama deden gelmeden bitecek bu" der, sustururdu.
Okula başlayınca "Okumayı seveceksin, benim gözlerim görmüyor sen okuyacaksın bana "derdi.
Annemi "Bu yemekler çok kötü hiç anneannemin yaptıklarına benzemiyor" diye ağlatırdım.
Bugün hala anneannem "Seni tek doğurmadım" der.
En iyi arkadaşızdır hep.
Hala "İyilik yap at kenara" der.
Hala "Ruhunu kirletme" der.
Hala "Kimse kötülükten yapmaz bilmeden yapar" der.
Hala "Keşke avukat olsaydım" der.
Şimdilerde hastalanıyor, yoruluyor, gözyaşı döküyor , ne ben ne o kabul etmesek bile yaşlanıyor.
Kilo verince üzülüyor, canının istediklerini yiyemediği için hiç yemek istemiyor.
Yazlık evin bahçesinde oturmak, akşam komşuya çaya gitmek, sabah erkenden kalkıp denize girmek istiyor ama olmuyor.
Yürüyüşte tanıştığı arkadaşlarıyla nerde karşılaşsa selamlaşıyor.
En iyi arkadaşı hemşire Nezahat teyze, Hasan kardeşini, babasını her fırsatta anımsayıp ruhları için dua ediyor...
Benim güzeller güzeli anneannem, seni çocuklarınla, dedemle, kardeşlerinle, diğer torunlarınla paylaşmak ne kadar zor.
Bugün yaptığım herşeye destek oluyor, cesaret veriyor, hala öğretiyor.
Minettarım ne diyebilirim ki, hiç ödenmeyecek bir borç gibi minettarım..

El tiempo pasa y lo estoy mirando...

2011-08-18T23:56:00.006+03:00

- Mösyö, sanırım bütün kitaplarınızı okudum ve Elif beni heyecanlandırmadı.

- Neden sevgili okur?

- Ruslardan belki de Türklerden... Elif'i Hilal'den daha çok okumayı isterdim. Fakat sürekli Hilal'i okudum. size yalan söyleyemeyeceğim sıkıldım.

- Hilal, Elif'in başkahramanı, sevgili okur, onu en iyi şekilde anlatmak zorundaydım.

- Yapmayın Üstad, Hilal'i nasıl arzuladığınızı fakat karısına bağımlı yaşlı bir erkek olduğunuzu defalarca tekrarlamışsınız satırlarınızda!

- Sevgili okur, sizin ruhunuz kirlenmiş, içsel yolculuğumda bana ışık tutan Hilal'i de bu sözlerinizle kirletmeyiniz.

- İçsel yolculukları hep çok sevmişimdir. Hatta belki de siz satırlarınızla zaman zaman benim yolculuklarıma ışık olmuşsunuzdur fakat antropoza girdiğinizi düşündüğüm anlatımlarınız vardı Mösyö bunu inkar etmeyiniz!

* * *

Okumak için meraklandığım kitaplardandı.. Yukarı da geçen dialog tamamen atmasyon tabi ki.. Benim sayfaları çevirirken Rusya'nın coğrafyasından & Hilal'in "mükemmel" biyolojisinden sıkıldığım zamanlarda türettiğim bir tür "hayal".

Çok sevdiğim bir yazar olmasına rağmen işin içinde bir Türko yeniği olması sbebeiyle olsa gerek Elif'i tavsiye edemiyorum.

Parke yer döşemelerini çok sevdiğim, son zamanlarda da özellikle balıksırtı olanlarını özlediğimi fark ettiğimden, fotoğrafını çekmişken bunu da yazmak istedim.

Fotoğraf makinaları digital oldu olalı ben otu boku çekiyorum. Zamanında babamın "Filmi boşa ziyan etme" çemkirmelerine inat bazen duvarların bile fotoğrafını çekiyorum. Elif'te bundan kısmetine düşeni yedi:)

Ayrıca ben tavsiye etmesem de bu kitap okunacaklar arasına girmeli çünkü ruh gerçekten okumaktan beslenir. Ne okuduğu önemli değildir okuduklarının onu düşündürmesi & belki de bu sayede kendinde, hayatında belki de çevresinde değiştirecekleri hatta yapcaklarıdır.

Karl L. ,yanına köle olarak kabul etse gideceğim şahsiyet, tonlarca kitap okumaktadır. Üstelik kitap seçmez düzenli olarak satın alır & okur. Çünkü kitap okumanın hayalgücünde inanılmaz kapıları açtığını, yaratıcılığı beslediğini söyler. Kitap okumadığı zamanlar da üreticiliğinin kaybolduğu hissettiğini bu sebeple evinin her yanının kitaplar & dergilerle dolu olduğunu zaten kazancının çok büyük bir kısmını kitaplara & çizimlerinde kullandığı far & makyaj malzemelerine harcadığını da ekler.

Hayrola! diyorum çenem düştü az bil az konuş çünkü çok çalış çok iş çıkar lafımı da kendime söylüyor bu gecelik kafa ütülemeli belgesel postuna son veriyorum.

Tatlı rüyalar!

A group of happy news "İndirimlr".com

2011-08-17T22:29:00.011+03:00

Çok severim hmmm mis gibi "İndiriM!" Chedeliko'da da yaptım ben seversem herkes sever diye:)

Bir ara 1ce ile her sabah indirim sitelerine girip "aaa onu gördün mü bunu gördün mü?" diye sohbet ederdik.

Fakat siteler 1 tane değil!

Ona gir buna çık enerji & vakit istiyor.

Ama düşünsene bunların hepsi bir yerde olsa, olsa derken varmış bu arada.

Şöyle diyorlar;

Fırsatcılara yeni bir site! Grup Satın Alma Sitelerinin ve Özel Alışveriş Kulüplerinin Günlük Kampanyaları artık tek bir noktada.

Şehrinizdeki çılgın fırsatları ve indirimleri kaçırmayın. Şehrinizdeki tüm sosyal aktivitelerden en az %50 indirimlerle yararlanın. Artık sizde parayı düşünmeyin, sadece hayatın tadını çıkarın!

Bunların hepsi peki nerede?

İndirimlr.com' da!

Özel Alışveriş Sitelerinin ve Fırsat Sitelerinin tüm kampanyalarını tek bir yerden takip edin.

Artık tek tek bütün alışveriş ve fırsat sitelerini dolaşmanıza gerek yok, en iyi fırsatlar ve kampanyalar bir yerde: indirimlr.com

Tatil fırsatları, restaurant, eğlence, aktivite, eğitim fırsatları, sağlık ve güzellik fırsatları, sevdiğiniz markaların indirimli ürün satışları ve daha neler neler...hepsinden %90'a varan indirmlerle faydalanın."

İnternette herşey tek "tık"la ya alsana gerçekten tek tıkla indirimlr.com'da.

Ben bizzat fırsatçıyım:) bu tık'la alınır herşeyi almışlığım var. Hatta kendime zorla tiyatro eğitimi bile tıklatmıştım teyzeme:)

Şimdi siteler arası sekme tıklaması yapmadan tek bir yerden tıklama peşindeyim indirimlr.com 'da..

Erkek tarafı kadınlar...

2011-08-14T21:22:00.004+03:00

Yok yok lezbiyen değil, bildiğin kadın.

Kesin olur insanın çevresinde bir tane. Bazen birkaç tane...

En iyi arkadaşıdır bazen, bazen akrabası, bazen dış kapının dış mandalı ama o hep "Erkek" tarafıdır.

Erkeklerin şey budalası var ya, şey hani bildiğimiz şey. Bunlar da acaba şey budalası kadınlar mı?

Daha ağzını açarken sevgilinin tarafıdır o, yada kocanın, bazen babanın...

İlle de koz verir adamın eline.

Erkekler kozu sever, saklar sonra çıkartır "tos" diye bir ses gelir.

Aslında "3.ye bok yemek düşer" diye bir laf var güzel dilimizde.

Bunlar boka meraklıdır yemeğe doyamazlar.

Zaten ne olduğunu da bilmezler ama "Aaaaa Hakkı haklı" derler.

"Sana ne" demek gelir böyle içinden gümbür gümbür...

Fakat bilirsin koynuna aldığın adamın, kendi kanından geldiğin babanın, kardeşinin işine gelecektir bu kadın.

İkisi aynı safta duracaklardır dünya yıkılsın başına!

Bak düşün ki bu kadın nası bir "şey" budalasıysa, erkek yalağı bir tipse orda susup kenarına çekilmek yerine "destek verir".

Sanki o an kuaförden yeni çıkmış, ojeleri taze, elbiseleri son moda, ayakkabıları en fetiş... Saçını savurur gibi lafını savurur " Ama sen de abartıyosun ne dedi ki adam"cağız".

Bak buna en güzel ne gider biliyor musun?

A...m...

Cuk oturur.

Yırtık jeanin, sütyenini fora gösteren beyaz tshirtinin, at kuyruğu saçının biraz sonra atlayıp gideceğin dev bir Harley Davidson'un veya Hayabuso'nun rahatlığı gibi söyleyi vermek.

O an erkek tarafı o kadının yüzünü görmek & kalkıp gitmek.

Çok merak ediyorum beyinlerinin içini.

Nasıl bir mekanizma var içeride böyle laf kolluyor, fırsat "aradan girsem de şu lafa bir karışsam".

Karışsan & huzuru kaçırsan..

Belli ki bir tatsızlık var sen misin adalet, sen misin yargıç!

Hakikatten merak ediyorum acaba orda sağına soluna hak"kı bol bulmuş savururken esas amacın "Heyooo ben de varım ben de burdayım, yani o olmadı ben de varım" gibi gizli bir tepki mi acaba!

Erkek tarafı kadınlar vardır.

Çevrende hiç barınmasın istediğin fakat parazit gibi bir başladı mı sonu gelmeyen kadınlar..

Bazen bunun için kaybetmekten korkmayacaksın her ikisini de!

Su Akar Deli Bakar

2011-08-12T01:24:00.002+03:00

Vakkorama Nakkaştepe

Flavio

Bugün hep birlikte Ağustos'un ortasına gelirken yağan yağmura baktık böyle..

Salı günü leylekler göçerken de aynı böyle baktık gökyüzüne..

Fotoğrafları tuvalette çekmiştim, tuvaletler de ayna var su akarken deliler kendilerine böyle baksın diye..

Pick Me Design

2011-08-10T17:44:00.003+03:00

TIK

Dergi edasında...

2011-08-01T18:04:00.002+03:00

Böyle bir başlık yazmak geldi içimden..

Mesela bu sabah turuncu leopar elbise giymek gelmesi gibi..

Yine sıcaktan bitmiş olmak gibi...

Az evvel Nihat'la telefonda konuşup aynı dertten muzdarip olmak gibi..

Sabah L ile konuştuğumda içime suların serpilmesi gibi..

Dr. Erol'un diline doladığı o cümleyi sürekli tekrar etmesine çok güldüğüm hem de çok içten güldüğüm gibi..

Şimdi şu son yazdıklarımı okurken aklıma bir takım resimler ardından da hayalime sesleri geliyor.

Bence insan resim & ses aynı anda zihnine gelince karar verebiliyor;

sevip sevmediğine, isteyip istemediğine... özleyip, özlemediğine..

Bazen içimde adını koyamadığım birşeyler hissediyorum.. üzülüyor muyum eyvallah etmiyor muyum ben bile içinden çıkamıyorum.

Bu lafı yeni duymadım ama dün okudum hoşuma gitti "Eyvallah Etmemek"...

Babam hep derdi " zor bir çocuksun, çok fazla özgürsün kim seninle ne yapacak bilmem.."

Kendi de ne yapacağını bilemediğinden olsa gerek:)

2. lafımızda itişmeye başlarız hep.

Bugün anneme ne kadar zor "hayır" dediğimi fark ettim.

Omzum acıdı önce, sonra boynum yutkunamadım söyledikten sonra sanırım en son göğsüm de bir yer acıdı ufacık birşeye "Hayır" derken.

Ve anne olmayı nasıl istemediğimi hissettim aynı anda..

Sanırım annem de içinden demiştir "Çıktığı kabuğa laf ediyor dili papuç oldu bunun".

Kimse fark etmedi ama ben geçen haftadan beri kendime süpriz yaptım.

Çok da hoşuma gitti.

Herkese ben süpriz yaparken süprizlerimi kendime kullandım oh vallahi çok iyi geldi!

Üstelik...

2011-08-01T00:34:00.003+03:00

Aslında "bağımlılık" hakkında bir takım fikirlerim vardı ama bütün günü annem & anneannemle geçirdikten sonra bu konuda çenemi tutmaya karar verdim.

Üstelik bir kez daha Pamuk & Ay'ı ne çok sevdiğimi anladım.

Üstelik onları öpe öpe bitirmekten korktuğumu da...

Üstelik uzundur gazeteyi evire çevire okumadığımı, sayfalarını bir türlü zaptedemediğimi, okuduğum yazıdan da pek bir memnun olduğumu...

Üstelik Şok'tan aldığım renkli plastik bardakları kasaya götürürken binlerce renkli hayal kurup ne kadar mutlu olduğumu...

Üstelik çok sıcak olmasına rağmen bugün pek de sıcaklamadığımı...

Üstelik artık gerçekten bazı şey & kişilerin umrumda olmadığını hatta varlıklarını unuttuğumu...

Üstelik "eskiden fakirlik vardı kardeşlerimin sünnet düğünlerini ben yapmıştım, dikimhane de çalışırken..." diye başlayan bu hikayeyi ölene kadar dinlemekten bıkmayacağımı...

Üstelik söylene söylene yaptığım işlerin tamamlanmasıyla sırtımdaki yumurta küfesini satıp köşeyi dönmüş gibi hissettiğimi..

Üstelik bu aralar uzun uzun sesssiz bakışlarımda aklımın içinde, derin de bir yerlerde çok mutlu hayallere daldığımı...

Üstelik bu yaz da biterken hayallerimde, aklımda, kalbimde, zaman içinde bir yerde zaman zaman çok daralsam da, feci sıkılsam da, sonsuz kasılsam da hala mutluluğu & huzuru da aynı şekilde hissedebildiğimi..

Üstelik insanların da kendi içinde paçavralar & çok kıymetliler olarak sınıflara ayrıldığını ama bunu hiç fark etmediklerini...

Üstelik bu gece canımın ne çok blog yazmak istediğini çünkü dile getirebilmenin de son günlerde eşsiz olduğunu anladım;)

Telaş

2011-07-15T16:37:00.004+03:00

23 - 24 Temmuz Santral İstanbul..

Telaş çok, çalışma da çok fakat hepsi bir yana heyecan daha çok!
Nublu'dan sonra yüz yüze ilk buluşma olacak!
Günlerdir çalışıyorum.
Gece uykusu kalmadı fikirler fikirler & tabi ki hep daha iyi olsunlar!
Aklıma gelenleri not etmek ayrı bir zaman istiyor ne de olsa:)

Herkese haber verildi (bütün eş, dost, kanka) çünkü bu bir eğlence, şehir festivali, iyi de zaman geçirmek için şehrin ortasında bir fırsat.
Bütün herkesi görmek istiyorum:) Gülüşeceğiz bol bol, 2 uzun gün fırsat varken birbirimizi görmenin de tam yeri & zamanı bekliyorum lütfen kaçırma;)

Çok ayıp, ayıpçılık & daha çok ayıpçı!

2011-07-14T18:15:00.003+03:00

Çevreme bakıyorum & tek gördüğüm şey aslında kimsenin kimseye dost olmadığı!Mesela çok yakınımda ki birinden daha çok dost olduğum yılda sadece 1 defa gördüğüm bazen de dış kapının dış mandalı insanlar var!
Utanıyorum onlardan! "Yakınımdakilerden!"
Sizden bir halt olmaz bari uzak durun, demek istiyorum yüzlerine.
Ama keşke yüzleri yüz olaydı da bu lafım onları acıtaydı!
Zaten kösele olmuşlar.
Bu benim kendi halimde iniltim!
"Aaaaa en iyi arkadaşım" demeye korkar oldum.
Hani nazar değmesin diye "Dilini ısır, poponu kaşı" derler ya o misal.
"İyi arkadaş" denildi mi dilimi ısıracak kıvama geldim.
Annemle babam yollarını ayırdığından beri & benim de bir takım bağlarım koptuğundan beri hep, düğünüm olsa kimi çağıracağım, diye düşünürüm.
Düğün en mutlu günüdür ya insanın.. En sevdiklerinle paylaşmak istersin ya...
Ben onları sevsem ne olacak, onlar kendilerini sevmedikten sonra!
Şimdi git gide azaltıyorum listeyi üstelik güle oynaya yapıyorum.
Şuram acımıyor!
Tabi ki tebrik ederim bu ağzımın içinde yaşayan terbiyesizler grubunu çünkü içten içten beni de kendilerine benzetiyorlar.
Kendi küçük dünyam da gerçekten kalbim kırılmadıkça kimseye yol vermem.
Sever kollarım hep.
Ama kardeşim bunların sevilesi yok!
O zaman yürü çünkü ayıplarından sıkıldım.
İkiyüzlülüklerinden, yüzüme gülüp arkamdan kuyumu konuşmalarından, birlikte geçirdiğim zamanın tastamam "SAHTE" olmasından sıkıldım.

Sahte işte, sahte!
Sahteliğin nasıl bir anısı olur insan da?
İşte tam benimki gibi, ayıp, ayıpçılık & ayıpçı listesi olur olsa olsa.
Ne çok var bunlardan ya sinek gibiler, vızıl vızıl!
Burdan sav, öbür taraftan giriyolar, he bir de arsızlar.
Canları isteyince geliyorlar çünkü..
İşi düşsün kapımdalar.
Bazen yemine ederim, aç köpek yapmaz şu yaptığını, dedirtiyor.
Yapmaz! köpek bile içinde birşey besler ona emek verene!
İşte bunun için sanal alem aldı yürüdü.
Sanal insan sana ne etsin, ne kadar acıtabilir seni?
Ama ağzının içnde hergün gördüğn öyle mi?
Sanal olsun herşey ya ben varım!
Düşünüyorum da zaten, ayıp ediyorsun kalbimi kırıyorsun, diyemediğim insanla benim nasıl bir işim olur?

Cevap veriyorum, MESAFELİ!
Oh! bak sesli düşününce nasıl buldum cevapları!
PS: google'da ayıplatınca! bulduklarımı paylaşmak istedim!

Tabi ki resme tıklayınca kaynak siteye gidersin!

Nereden nereye

2011-07-12T17:15:00.007+03:00

Benim bilgisayarla tanışmam ilkokula çağlarıma denk geliyor.
Desktop & backround için animasyonlar yapardık.
Ulema falan değildik!
Bilgisayar öğretmeni kağıda yazıyordu biz de bakıp yapıyorduk.
Ama o zaman şimdi ki gibi kolay değildi ekran koruyucu olarak adımı yazıp, renk değiştirip, dönmesini sağlamak..
Neyse bitiren kenara geçip laklak edebiliyordu.
Benim için sıkıntı dolu bir dersti.
Resim dersinde Hakan'nın portresini çizmek çok daha eğleneceliydi.
Üstelik benzetiyordum da!
Neyse ben ısrar etmeyince de bilgisayarım falan olmadı.
Lis'in Amiga 500'ü hepimize yetiyordu artıyordu. Birde benim barbielerim vardı.
Vaktimi anneannemin dantelli atletlerini kesip onlara elbise yapmakla geçiriyordum.
Üniversiteden mezun olurken bilgisayarda yazılması gereken bitirme konuları vardı!
Hala bilgisayarım yoktu!

Sonra ne oldu bir bilgisayar alındı. Benim yine bir alakam yok...
O sırada kendime motosiklet aldım, dikiş makinası, ipod & fotoğraf makinası!
Harika vakit geçiriyordum.
Fakat birgün fotoğraflarımı aktardığım, ipodu update ettiğim bilgisayarın annemin teyzelerimle msn yapmak için kullandığı bir telekomünikasyon cihazı olduğunu anladım.
En ucuz kampanyayı bulup kendime bir bilgisayar aldım!
Fotoğraflarımı istediğim gibi yükleyip, dikiş için istediğim tutorialları okuyabiliyor, makina bozulunca servise mail atıyor, motosiklet için yedek parçaya online bağlanabiliyordum, müzik arşivim hayvanata bağlanmış ipodla hayatımı yaşıyordum.

Günler böyle pespembe geçerken birgün bilgisayarım arabamın camı çerçevesi indirilmek suretiyle çalındı!
O gün "Neden bilgisayar aldım ki, ne gerek vardı ki, hem ben ne yapıyorum ki bilgisayarı" sözlerimden, saçımı başımı yolup dövünmemden sonra beni bir panik aldı!
Adam benim sadece bilgisayarımı çalmadı, HAYATIMI ÇALDI!
Fotoğraflarım, yazılarım, dikişlerim, müziklerim..
Lanet olsun en sevdiğim websitelar, "Beni hatırla, tanı, al bağrına bas" dediğim bütün şifreler...
O an bilgisayarla olan bütün bağımı kestim.
Vallahi nişan kurdelesi kesmek kadar kolay oldu!
Annem "Kızım sesini duymak istiyorum" zar zur konuştu.
Kararım netti. Bir daha bilgisayar almayacaktım.

Çünkü Londra'ya ilk gittiğim gün evsiz bir zenci tarafından çekilmiş harika bir fotoğrafım vardı, Çünkü birgün içim fena şişmişken kendime ders olsun diye yazdığım bir yazım,
Çünkü diktiğim elbiselerin her aşamasını fotoğrafladığım notlar tuttuğum bir günlüğüm,
Çünkü gardrobumdaki bütün herşeyin tek tek fotoğrafları, ayakkabılarımın tek tek resimleri, çantalarımdan, güneş gözlüklerime kadar takım yaptığım kılıkların arşivleri,
Çünkü ayı gibi METALLICA albümlerim, ipodumu gönlümce doldurduğum, Buena Vista,Astor Piazzolla listelerim sağlam bir müzik arşivim vardı.

Hepsini bir adam çalıp gitti yedeğim yoktu!

Nasıl yaptım o aptallığı hala bilmiyorum.
Yıllarca biriktirmiştim hayatımı sonra onu biri alıp gitti.
"Biriktirmeyi bana çok gördü".
Ben de artık birşeyler için endişelenmemek için bir daha biriktirmemeye karar verdim almadım bilgisayar falan...

Şurama koydu...

Hoşafın teki 3-5 lira için küçüldü, ufaldı, iğrenç birşey oldu...
Belki oturup tek tek resimlere baktı, yazıları okudu, benim bazen mutlu bazen umutsuz bazen ben bazen bir başkası bazenli hayatıa elini sürdü.
"Yabancı" nedir en iyi o vakit anladım.

Bunun üzerinde çokca vakit geçti.
Ben o ketum tavrımı yapıştırdım üzerime.
Bence o an benim için bir sürü şey öldü.
Anıların varsa burandadır, oraya buraya kaydetmekle olmaz, dedim.
Annem çıktı, sanırım hayattan soğudum birşey yaptım anlamadım, bir bilgisayar şart dedi.
Ben gidip harddisk aldım!
İçine kaydedecek birşeyim yoksa bile bir yedeğim olsun istedim.
Sigortalanmak gibi birşey sanırım.
Bilgisayar geldi, hardiskle tanıştı...
İpodum kabul etmedi her ikisini de günlerce azap çetim.
Sanki aylarca aynı şarkıları dinlemekten çektiğim azap yetmemişcesine!
Fotoğraf makinam da reddetti bu durumu...
Herkes burun kıvırdı, bilgisayar da harddisk te öksüz takıldılar.
Sonra hayatımın bir yerine ekleştiler ucundan & hep ucunda kalmak suretiyle..

Ben onlara ucunda kalma eziyeti ederken bu sefer evime 2. defa biri girdi.
Arabamla beraber bu 3 oldu!
Düğünde çalınan Blackberry'imle 4!
Kısa zamanda 4 kere 4 ayrı yabancının hayatımı çalmaları cidden asabımı bozdu!
En sevdiğim takılarım, plastik çiçek küpelerim, saç lastiklerim bile çalındı.
Biri gelid aldı.
Herşeyi toplayıp gitti.
Fakat bu sefer o kadar üzülmedim.
Elimden uçup gidenleri umursamamaya başladım.
Gerçekten umursamıyorum.
Öyle ki hafızamdan bile sileceğim utanmasam.

Bütün bunlar şöyle dursun; bugün öksüz hardisk, ezik bilgisayar, benim umursamazlığım birini sevindirdi.
Öksüz harddiske kopyalanmaış & 7 kapıdan toplanmış eskisinin yanında devede kulak denecek zayıflıkta bile olsa müzik arşivi işe yaradı.
O kadar umursamamışım ki 7 kapı dolanmış içi doldudurulup geri gelmiş.
Demek istemişler vermişim inanılmaz!
Geri gelmiş o apayrı!

Demem o ki bazen bırakıp dönüp arkanı gitmesini bilmek gerekiyor.
Umursamaz olduğunda bazen mutlu da olabiliyorsun, bu da tuhaf ama uygulanmış gerçek.
Hani sevgililerinin doğumgünlerini, ay-yıldönümlerini kutlamayan fakat çok sevilen adamlar vardır ya onlar gibi..

Tuhaf Pazartesi

2011-07-11T17:53:00.004+03:00

Klavye ile bütünleşmek üzereyiz.
Parmak uçlarım bile sıcaktan yapış yapış oldu.
Ay sıcak, ay yağmur, ay yaz gelmedi derken yaz darbe yaptı.
Şu an denizde olması gereken bünyem kıvranıyor.
Fakat dedim tuhaf Pazartesi, herkesi yüzü düşük..
Düşünceler, planlar, birşeyler..

Mesela şu an bilgisayarım kesin hararet yaptı.
Dokunmak mümkün değil inanılmaz ısındı..
Bugün telefonum hararet yaptı konuşurken konuşurken aradan caz coz sesler geldi..
Ama bugün anneannemle konuştum sesi iyi geldi..
Bu çok mutlu birşeydi!
Mesela tonla başla işim var,
Gel gör ki bu da çok mutlu birşeydi!
Dedim tuhaf bir Pazartesi.
Üstelik bugün geçsin diyemiyorum artık günlere çünkü geçip gidiyorlar bir daha asla geri gelmiyorlar.
Geri gelmedikleri zaman "geçsin" dediğime üzülüyorum.

Kaç yaz daha geçecek ki hayattan
Hepsine geçsin, gitsin dersem ne kalacak geriye yaşanacak?

Bu aralar düşüncelerin beynimi ele geçirdği günler geçiriyorum.
Mesela diyorum ki; şöyle olursa ne olacak, böyle olursa ne olacak, peki öyle olursa ne olacak?

Aslında ne olacaksa oluyor işte engel olamıyorum ki.

Bırakayım olsun mesela nasıl bir fikir?

Olmaz beynim benim değil düşünceler tarafından ele geçirildiği için (sanki uzaylı bu düşünceler) ne olursa olsun sadece altyazı olarak geçip gidiyor.

Sevmiyorum bu geçip gitmeleri!

Sürekli birşeyler geçip giderse insana anı kalmıyor, yaşanmışlık kalmıyor, dost kalmıyor..

Bu sıralar en iyi dostum çamaşır makinası bence!

En çok onu görüyorum onun sesini duyuyorum.

Bilgisayarı da çok görüyorum ama sağlıklı bir dostluğumuz olduğunu sanmıyorum.
Bizim ki biraz çıkar ilişkisi ben onu kullanıyorum o da bana radyasyon veriyor.

Geçinip gidiyoruz!

Tuhaf bir Pazartesi bugün sendromik değil, panaromik dğeil, parapsikolojik değil ama tuhaf!

Sanki birileri gözümün içine baka baka tükeniyor.

Birileri bir trene bindi gidiyor.

Burdan da birileri geliyor ben tanımıyorum tanışacağız.

İsimlerine "önümüzdeki günler" diyorlar hiç yabancı gelmiyor...

"Ayşe" olmak...

2011-07-06T10:50:00.003+03:00

Semiha Şakir mezunuyum ben.
Bizim okul biraz ünlüler geçidi gibi. Oylum, Deniz, Ayşe, Zeynep...
Onlar okulun hem güzel kızları hem de ünlü kızları.
İnsanın birbirini en sümüklü halinden itibaren bilmesi ne fena:)
Yada belki de en "ham" halini bilmek.

Oylum, Deniz, Zeynep değil de ben "Ayşe" olmak diyorum..
Şimdi benim gözümden Ayşe;
Hazırlıktan başlayan & lise son sınıfa kadar süren okul hayatım boyunca 1 defa bile ağladığını görmediğim,
Her aktivitede görev alan & o görevi en iyi şekilde yerine getiren,
Sürekli gülen,
Görüntüsü gayet düzgün,
Sevecen & içten,
Hatta şöyle bir yorum yapacağım yerinde olacak, okulumuz genellikle varlıklı & memleketin bilinene ailelerinin çocuklarının okuduğu "zengin" okullarındandı, Ayşe ünlü bir baba&annenin kızı olmasına rağmen, burada memleketin bilinmeyen zenginlerinden & çocuklarından söz ediyorum, inanılmaz mütevazi bir kızdı.
Hemen hemen bütün eğitim kadrosu onu severdi çünkü tembel de değildi.

Bu o gün "Ayşe" olmaktı.
Şimdi bugün "Ayşe" olmak;
Sanırım 2 sene önceydi Asmalımescit'te bir gece karşılaştık ben Lokal'e girerken o da çıkıyordu.
Göz göze geldik, kafasını çevirip gitmedi, döndü zarifçe selam verdi, gülümsedi & yollarımıza gittik.
Hala aynıydı. Sabahları kantinde göz göze geldiğimde selam veren o kız aynı Ayşe!

Köşe yazarlığı, aşkıları, şarkıları, babası, babasının çocuğu şimdi de onun evliliği...
"Ayşe" olmak kolay değil.
Çünkü o bir tercih yaptı. Üstelik karşılıksız, yanıtsız kalan bir tercih değil.
Bir adamı sevdi, o adam da onu sevdi.
Ayşe, "Ayşe" olmasına rağmen mahalle baskısından kurtuamadı!
Dünyayı başına yıkalım diye elbirliği etti herkes.
Bu ne ?!!!

Dinine söven müslüman olsa!
Yaş farkı konuşuldu, 20 gün nedir denildi, ne oluyor yahu herkes dellendi mi?
Bu insanlar sevgili olsa susacak mıydınız?
Adam kelli felli adam çıktı bastı nikahı çenenizi kapamanız lazım.
Memlekette kimse evlenmez olmuşken, evlilikten sosyal & ekonomik sebeplerden herkes çekinip
evlenmez olmuşken.. Evlilik kurumu diye birşey kalmamışken!
Çıktılar evlendiler tamam işte daha ne istiyorsunuz?
Kız kendi kendine evlenecekti neredeyse o kadar üstüne gidildi ki..

"Ayşe" olduğu için, aşklarını, duygularını, babasıyla ailesiyle yaşadıklarını gizlemediği için yaptılar. Bunun için kendilerind ehak gördüler istediklerini söylemeyi.

Bence "Ayşe" olmak, şurada kendi çapında blog tutan, etrafında 10 kişiyle yaşayan ben olmaktan daha zor!

Ayşe çok mutlu olsun. Hep gülerek poz veriyor ya o gülüşü sonsuz & daim olsun.

Chedeliko at Sun Day Sky!

2011-07-05T12:18:00.003+03:00

Ye iç, çimlerde yuvarlan, müzik dinle, alışveriş yap & eğlencenin tadını çıkar:)))

23/24 Temmuz'da Santral İstanbul'da Sun Day Sky'da Chedleiko Standına herkesi bekliyorum:)))

Tanışır, gülüşür, eğleniriz:)

Bu postu çok zor yazdım neler attlattı bir bilsenn

2011-07-05T00:36:00.011+03:00

Bu postu dün gece yazmıştım..
Gerçekten yazdığımla kaldım bir tuş, bir cut, bir save...
Motorsikletli kadınlara hazır olmayan yurdum erkeklerinden uzun uzun söz etmiştim.
Uzun yıllar sonra dün ilk defa bisiklete binme teşebbüslerimi anlatmıştım.
Hatta komşunun bisikletiyle garajda deneme sürüşü yaptığımı fakat arabalara "çarpmaktan" çekindiğim için dönüşleri alamadığımı. Bisiklete binmenin de unutulabileceğini..
Yazmıştım da yazmıştım.
Sonuna Lis'e gidecek bir mektup yazmıştım fakat geriye sadece şu aşağıdaki fotolar kaldı. Onlara yine Lis'e gidecek küçük bir not ekleyip yeni bir post yazacağım.

Lis,

LA'den ev aldım. Bir tane yetmedi 2 tane aldım. Artık dönüşümlü kullanırız. Baktım önleri de pek boş kaldı birer Veyron & McLaren aldım. Korkma onları dönüşümlü kullanmayacağız sana 2 bana 2 aldım;))

* * *

Eskiden yürüyüşe çıktığımız zamanlar daha eğlenceliydi, eski herşeyi sevmenin tadını çıkardığımız zamanlardı.. Belki de biz daha eğlenceliydik şimdi sevimsiz göbekli tipler olduk en iyi dostumuz da televizyon. Oysa 28 kişi arabaya atlayıp kırlarda ip atlamaya gidebilirdik.

Görüldüğü gibi üzerinde oturduğum lastik patlamış:))))))

PArfüm şişesini saklayan..

2011-07-04T00:53:00.005+03:00

Haftasonları genellikle kısa yürüyüşler & uzun çalışmalarla geçiyor.

Bu ne demek?

Tatil demek kısa yürüyüş demek, geriye kalan vakitte sürekli çizim, boyama, kalıp şu bu gibi yetişmesi gereken işlerle geçiyor.

İş" dediğim için şu an üzüldüm silerek yerine başka bir sözcük koymak istedim ama bunu tekrar etmemek için silmedim..

Chedeliko iş değil, benim için hayat!

İçimde kocaman bir yalnızlık vardı yeri Chedeliko'yla doldu.

Her ne kadar güneş, deniz hayallerim olsa da bugün bir kez daha anladım ki ne olursa olsun bitmeyecek bu hayalim.

Nedense bu hayallerim de hep Alaçatı'da geçiyor veya üzerine kuruluyor.

Alaçatı'dan bir ev almadan da olmayacak.

Laf Alaçatı'ya gelmişken bu kareyi boş geçemeyceğim;

Bizim antikacı&sahaf çılgınlığımızdan bir kare. Dükkan yetkilisi nazik beyefendiyi beklerken her parça ile fotoğraf çektik sonra da toplu çekim yaptık.

O taş sokaklar & binalar... sanki ben hep ordaydım.

Neyse bugün fark ettim ki çalışmaya başladığım an müzik dinlemiyorsam beynimin içinde çeşitli sesler kendi aralarında birbirinden alakasız dialoglara giriyorlar.

Biri "O kırmızı oraya olmadı" derken, öteki "Acaba çerçeve daha mı iyi dururdu" gibi cümleler kuruyor.

Delirdiğimi düşündüğüm böyle zamanlarda yaptığım her neyse bırakıp başka birşeylerle uğraşıyorum.

Mesela bugün neredeyse ortaokuldan beri "iyi" akadaş olduğumuzu sandığım bir arkadaşımla tek bir fotoğrafımızın bile onun komik olacak ama f.c.b.k albümlerinde olmadığını fark ettim.

Önce "Ne saçmalıyorum" dedim sonra onu ne kadar zamandır görmediğimi, en son ne zaman birlikte birşeyler yaptığımızı düşündüm. Hatırlayamadım!

Sonra düşündüğüm kadar iyi arkadaş olmadığımız kanısına vardım.

Ne yazık ki zor arkadaş olan tiplerdenim.

Eğlenceli, güleryüzlü, samimi & yardımsever olsam bile arkadaşlık benim için kökleri yüzyıllara dayanan, nadir bulunan ağaçlar gibi.

Aynı dili konuşmak bazen de hiç konuşmadan anlamak gibi (klişe ama böyle)

Çok insanı tanımaktansa az ama tüm gönlünü bana açacak insanları tanımayı yeğliyorum.

Yıllardır tanıdığım ama uzundur konuşmadığım bir arkadaşım yıllar sonra birgün konuşma imkanı bulduğumuzda yine bende yıllar önce ki o kişinin hissettirdiklerini uyandırabilir.

İşte bahsettiğim arkadaşım tam da böyle biri-ydi.

Benim önemsediğim bunu yazarken ağzımı gözümü buruşturduğumu fark ettim.

Sanki bir yanım acıdı tam şu an...

Antikalara kıymet veriyorum ya sanırım bundan ben geçmişine bağımlı bir insanım, o beni bırakıp gitse bile ben ne acılarımı, ne mutluluklarımı, ne olanı, ne olmayanı unutmuyorum.

Fil gibi yaşıyorum fakat biri ben farkında olmadan beni terk ediyorsa bunu anladığım an ne yazık ki durdurmak için elimden hiç birşey gelmiyor.

Bırakıyorum ellerini gitsin, gitsin gidesi var.

Gidesi olan her kimse, arkadaş, baba, bir akraba bırakıyorum gitsin.

Demek benle birşeyi kalmamış.

Ne gereksiz değil mi?

Ne var görmezden geliver.

Olmaz!

Ben doğrucu Davut - ben harbi - ben öz- ben gerçek!

İçi bitmiş parfüm şişesini saklayan biri varsa o benim...

Onun benim olduğu o günü hiç unutamadığımdan..

Birgün kırılırsa parçalarını da hizmetçiye bırakıp kapıyı çekip giden..

Durmak nedir bilmeden

2011-06-27T18:33:00.005+03:00

Haftasonları çok kıymetli!

Çalışmak & üretmek için engin vakit demek.

Kumaşlar, iplikler, modeller herşeyle uğraşacak vakit yetmese bile birşeyler çıkıyor mutlu oluyorum.

Yaz sezonu için ara ara yeni parçalar çıkartıyorum. Mesela Şapka & takımı çantalar...

Yeni tshirt & elbiseler..

Tabi bütün bunları sürekli fotoğraflamak gerekiyor.

Kendi fotoğraflarımızı çekmek aramızda eğlenceli olsa bile iş dışarı yansıdığı zaman benim için akıl almaz bir sıkıcılık başlıyor.

Model ben olmayayım da kim olursa olsun kıvamına geliyorum.

Bu haftasonu oldukça şanslıydım çünkü bebekliğini bildiğim biri bana yardım etti.

Ms. Siso!

Bu cadı (tam manasıyla) doğduğu günden itibaren bana musallat oldu gitti.

Hayatımda ilk topuklu ayakkabı giydiğim gün henüz boyu daha dizime geliyordu.

O kötenek gibi ortapedik papuçlarıyla bastı tekmeyi bileğime.. Anlatırken bile sızım sızım sızlıyor bileğim!

Fena süt canavarıydı! "Memet süt".. Mehmet Amca bizim apartman görevlisi buna süt yetiştiremezdi. Bide daha yeni konuşmayı sökmüş adama çemkiriryordu "Memet süt".

Makarna yerdi ayıbaş gibi.. McDonalds'a ortak olucaktık ki büyüdü allahtan! Lis benzemiş olsa gerek.. Böyle bir hominilik bir de onda var benim bildiğim.

Kışları sabah annem beni okula bırakırken süt biberonu elinde battaniyesiyle o da gelirdi. Okul da herkes hayrandı çok güzl bir bebekti.

Ben o vakit kendisinden nefret ederdim!

Ne de olsa gece süt içerken anneme fısıldayarak "Teyze onun elbiselerini al sonra bana ver o giymesin" gibi sinsice planlar yapmaya aklı erecek hale gelmişti.

Kışları yetmezmiş gibi aynı kabus yazları da devam ederdi.

Side'ye giderdik of bu sürekli elimde eteğimde..

İçten içten severdim keratayı ama yaramazlıkta "Haşere" tadındaydı.

Sonra birden o arayı kaçırdım ? büyüdü!

Boyu boyumu geçerken bence o hala gizlice elbiselerimi ayakkabılarımı giyip makyaj yapıp o minnacık tırnaklarına rengarenk ojelerimi süren kız olarak kaldı.

Hep o benden birşey isterken kim derdi ki ben ona "Gel bakalım şapkalarımı giy" diyeceğim!

Ona poz verdirmek çok zor oldu dedim ya kendi aramızda herşey rahat ama o fotoğraflar bir web sitesi için kullanılacak olursa herşey zor!

Yine de elinden geleni yaptı:)

Utandı sıkıldı ama ara da şapşallığa devam etti!

Chedeliko için o da bir katkıda bulundu.

Çünkü birgün bizim elbiriliğiyle yaptığımız kocaman bir kekimiz olacak & o da bu keki çırpmış olmanın verdiği heyecanı hep taşıyacak.

İkiyüzlülük hakkında kısa bir yazı

2011-06-23T18:22:00.003+03:00

Dün gece uzundur uğraşamadığım bilgisayarı kurcalıyordum.

Onu güncelle bunu yükle derken netten program şu bu aramaya geçtim.

Ama net öyledir ya sen kurcalarsın o da önüne onu bunu şunu getirir.

Hakikaten bir dolu saçmalıkla burun buruna geldim.

Fakat merakıma hakim olamıyorum çıkanı okuyorum.

Onu okudum bunu okudum & insanlarla bir şekilde kaynaşmanın ne kadar zararlı olduğunu keşfettim.

Herkesin gülümseyen fotoğraflarına gizli 2. yüzü!

Acımasız mısınız nesiniz? diye sayıkladım.

Şaşırdım sonra ikiyüzlülüğün nesine şaşırıyorum diye kendime şaşırdım.

Şöyle birşey yerleşti toplumda yüzüne gül poposunu dürt!

Herkes ne kadar kötüymüş meğerse, eline imkan geçtiği anda birbiribi boklamış.

Sonra ne olduysa o bükemediği bileği öpmüş!

Diyorum ya içimde durmaz benim ille de herkes doğruları bilmeli..

Fakat doğruyu kime anlatacaksın ki, dedim, doğruyu bilseler iki yüzlü olmazlar.

Dün bok bok bok dediklerine bugün ak ak ak demezler.

Şimdi samimiyet denen şeyin gerçek olmadığını düşünüyorum.

Samimi davranan herkes şüpheli görünüyor gözüme..

Çünkü bu kadar içimize işlemişken nasıl olup da kurutulacağız ki..

Walking Dead gibiler... tanınmaz hale geliyorlar... belki kendilerini bile tanımıyorlar..

resmi aşortladığım site için resmin üzerine tık

Festivalle - ?

2011-06-23T01:09:00.006+03:00

Bir süredir festival formu doldurmakla o kadar meşgulüm ki!

Nublu, Bebekliler, SunDaySky, Rockn Coke, One Love şu bu!

Bazısından olumlu & tabi ki bazısından olumsuz cevaplar geliyor. Fakat olmsuz cevapların ardındaki cevap biraz sevimsiz, "Geçen yıl ki katılımcılarımıza adaletsizlik olmamas

ı için öncelik verdik".

Bu cevap ilk bakışta bana tuhaf görünmese bile zaman içinde kafamda şöyle bir soru oluşturmaya başladı, bizim burda işler neden hep böyle işliyor?

Sürekli aynı insanlara fırsat vermenin ilginç adaleti neresinde?

Fakat ahbap çavuş ilişkisinin her köşesini ele geçirdiği buralarda işler her dalda böyle ilerliyor.

Bugün bir arkadaşım bir takım fikirlerini anlattı bana.. Bir süredir içinde oldu

ğum işleri de göz önüne alarak şundan çok kısa bir süre önce olmaz diyebileceğim konuya neden olmasın dedim.

Kendime de şaşırmadım.

Bazen kişi şartlarını oluşturamıyorsa, şartlara uyuyor.

İşleyiş bazen yönünü değiştiriyorsa kabullenmek, razı gelmek mi, olgunluk mu, henüz anlamış değilim. Ama içim bir takım sağlam koltuklarda "yakinen" tanıdı

ğım kimsenin olmadığından adım gibi de eminim!

Diyeceğim o ki her görünene, her söylenene inanmamak gerek. İşin içine girince boyutlar şaşırtıcı derece de maddeselleşip değişiyor.

Yine şifreli anlatım gibi oldu.. Olsun ben ne dediğimi bildikten sonra...

Birgün şu postların içine bir mesaj koyacağım hiç aklıma gelmezdi. Tabi

birgün Ildırı gibi bir köyün bizim buraların bir parçası olduğunu gözlerimle göreceğime de inanmazdım:)

Umarım bu panaromik fotoğraf büyütülerek görülebiliyordur. Kesinlikle photoshop etc. uygulanmamış saf halidir. Ben düşünüp dururken keyfine doyulması umuduyla:)

Yeni bir yazı

2011-06-21T16:29:00.004+03:00

8 Haziran'dan - 21 Haziran'a...

* * *

Chedeliko Yaz Koleksiyonu için ara ara yeni ürünler çıkartıyorum. Yaz sonuna kadar yeniler eklemeye devam edeceğim. Ama yoğunluk Sonbahar/Kış için. Kumaşlar seçildikçe, modeller ve kalıplar çıkıyor.

Bol bol çalışıyoruz.

Tabi yeni sezon hazırlıkları içinde en önemli şey yine model!

Modelli bir çekim mi olacak yoksa modelsiz mi ürünleri tanıtacağım bambaşka bir konu.

Bu sıralar uzun zamandır uzak olduğuım Facebook'la başım dertte.

Sürekli resim yüklemek & takip etmek zorken insanların Chedeliko'ya en kolay erişebildikleri yerinde Facebook olması benim için ayrıca tuhaf.

Facebook'tan interaktif olmayı herkes pek seviyormuş.

Twitter'dan da Chedeliko için sürekli resim yüklemeleri yapıyoruz.

Ne de olsa her an insanların elinin altında diye düşünerek.

Çünkü butiklere gitmekten daha kolay.

İşin içinde olunca artık giyinmek ve alışveiş yapmak daha da zorlaştı ne yalan söyliyeyim..

Hayat bazen donar kalır

2011-06-21T11:47:00.003+03:00

8 Haziran'dan - 21 Haziran'a....

* * *

Seneler evvel bir gece sabaha karşı telefonum çaldı. O zaman evdeyiz hep beraber annem, babam, ben.. belki Siso bile bizde..
Telefonda ortaokul'dan lise'ye hep yanımda olan biri, G.
Ağlamaklı sesi, o ağlamaz ki!
Birşey diyor uyku sersemiyim...
Babam tepemde, parmağını yüzüme sallıyor "Kim o?".
O da "Babam" diyor, anlıyorum tuhaf birşeyler oluyor...
...
Hiç unutmadım ne olduğunu anlayamadığım o geceyi.
Yardım edemedim de öyle kala kaldım.
Hatta suçlu hissettim.

Yıllar sonra dün aynı ses telefonda bana yine aynı şeyi soracaktı, ne bileyim?
Aynı acı şuramda içim burkula burkula ... tanıdık tanımadık herkesi aradım.
En azından çevresine haber verenler oldu.
Tanımıyor ki kim bu 0 RH -? Neyi yayacak çevresine bir durup düşünüyor, belki de bakıp geçiyor. Kime ne diyebilirsin ki?
Yardım edememek her geçen saniye kangrenleşse de en azından çevrem 0 RH - lerin olduğunu öğreniyorum. Bugün değil belki birgün diye rahat ediyor içim.
Tanımadığım fakat aynı yollardan geçmiş birileri akıl veriyor, el uzatıyor.
Benim aramakla ve bulamamakla yetinmek zorunda kaldığım bu, adı her neyse ona, başka birilerinin yetişmesiyle son buluyor.
Ben telefonu kapatırken durduğum yerde gözlerim doluyor, sesimi kontrol ediyorum titremesin diye.
Çünkü herşey iyi olacak ben inanıyorum!
Hala haber beklerken bir tarafım suçlu, ezik, büzük, kırık, kopuk..
Kardeşim yok benim, tek çocuk olmanın bencilliği hep üzerimde. Yalnızlığı da hep yakamda.

Bu sabah telefon çalıyor, bambaşka bir ses "Beni aramışsınız".
Arayıp bulamadığım bir 0 RH -! Sevinip telefona sarılıyorum, son durum nedir?
Saklıyorum numarasını gerekirse diye, şimdilik iyi, ameliyatı bekliyoruz.

Bugün ne var?

2011-06-08T12:24:00.002+03:00

Cuma'dan beri bin tane şey var aklımda yazmak için..

Önümde bin tane proje & bin yeni model...

Zaman bu sene benle yarışıyor hep önümde..

Bugün bambaşka birşey var ne olduğunu çözemediğim...

BEBE - Me fui

2011-06-02T15:57:00.002+03:00

Böyle de günler var..

2011-06-02T15:33:00.004+03:00

They sentenced me to twenty years of boredom
For trying to change the system from within
I'm coming now, I'm coming to reward them
First we take Manhattan, then we take Berlin

I'm guided by a signal in the heavens
I'm guided by this birthmark on my skin
I'm guided by the beauty of our weapons
First we take Manhattan, then we take Berlin

I'd really like to live beside you, baby
I love your body and your spirit and your clothes
But you see that line there moving through the station?
I told you, I told you, told you, I was one of those

Ah you loved me as a loser, but now you're worried that I just might win
You know the way to stop me, but you don't have the discipline
How many nights I prayed for this, to let my work begin
First we take Manhattan, then we take Berlin

I don't like your fashion business mister
And I don't like these drugs that keep you thin
I don't like what happened to my sister
First we take Manhattan, then we take Berlin

I'd really like to live beside you, baby ...

And I thank you for those items that you sent me
The monkey and the plywood violin
I practiced every night, now I'm ready
First we take Manhattan, then we take Berlin

I am guided

Ah remember me, I used to live for music
Remember me, I brought your groceries in
Well it's Father's Day and everybody's wounded
First we take Manhattan, then we take Berlin

Bugün böyle...
Sabahında kapalı bulutlara uyanıp, yazlık bir şort üstüne de tshirti üşüyerek ofise gelme günü.
Güneşin ancak öğleden sonra uyanması & çay kaşığıyla yenen dondurma,
Akşam yapılacak rengarenk tshirtler..
I tunes'dan indirilecek Bebe -
Başka bir mevsimde başka bir şehirde olmak gibi.
Öğlen çorba içip sonra buzlu çay içmek..
Annemi İspanyolca şarkı dinlemeye zorlamak:)
Saçlarına bukleler yaptırmak
Planları & projeleri olan biri olmak
Sokakta yürümek istememek
Bata çıka boya yapmak istemek...
Yeni çıkan bütün kitapları okumak,
Eve elleri kolları DVDler, CDler, dergiler, çizgi romanlar dolu gitmek,
Karpuz yemek, en sevdiğim şarkıları on kere dinlemek..
Oluyor böyle günler:)

Bunun sahibi kim?

2011-05-30T17:30:00.003+03:00

Oooooof , bir arkadaşım dedi "Onun karısı hayatını kararttı hiç bir yere çıkamaz!"
Neden demedim bile.
Yazık dedim.
O kadına yazık, o adama yazık..
"Acınacak haldesin be kızım" dedim.

Başka kadınların sevgililerini, kocalarını ellerinden alan kadınlar var ya! heh işte onlardan biri o hayat karartan.
İşte tam da bunun için acınacak halde!
Uymuyor muhtemelen geceleri, kocası her adımını dışarı attığında evde oturup tırnaklarını yiyor. Sorguluyor duruyor.

Kendi yaptığı şeyin kendisine yapılmasından korkuyor.

Annem hep " Korkacağın şeyi yapma kızım" der.
"İçinde bir kurtla yaşanmaz, o seni kemirir sen de yaşlanırsın" der.

Nedir bu güven sorunu?
Anlam veremiyorum. İlle de birine güvenmek neden?
Kendine güveneceksin bitti.
Hala şunu savunuyorum "Issız Adam" filminde ağlamayan kadın!
Evet budur çünkü doğrusu.

Gerektiği yerde, gerektiği günde çekip gitmeyi bilecek insan.
Ve üzülmeyecek - sorgulamayacak.
Doymak gibi birşey bu.
Doyunca yemiyorsun, sarhoş olup kusunca daha içmiyorsun gibi...
Basit ama basiti insan zorlaştırıyor.

Kendine yapılsa saçını başını yolacağın şeyi başkasına yapmayacaksın mesela.
O zaman ne kendini yersin ne adamı yersin.

Bence yuvada falan arızalanıyor insan.
Güveni orda kırılıyor..

Lafı var :) "Her kör satıcının bir kör alıcısı vardır".
Kendine güven körü de bekleme ayrıca!
Ay saçım, ay kıçım, ay kirpiğim, ay ay ay dedikçe oluyor bunlar.

Ne istiyoruz bu kadar zorlaştıracak?
Bütün bunlar mahalle baskısı aslında.

Şu geçiridğim son birkaç hafta bir sürü işim vardı.
Saçımı tarayamadığım gün oldu.
Kendime dönüp bakmaya, kendimi dinlemeye, dinlendirmeye, uyutmaya, kitap okumaya, dergi, karıştırmaya, istediğim yerde yemeğe gitmeye vaktim olmadı.
Yine annem :) "Bazen kendin için bile bazı şeyleri yapmaktan vazgeçeceksin" der.
Doğru!
Yapmak istediğim bir sürü şey var, bazen zaman yetmiyor, ben projelerle yatıp, projelerle kalkıyorum artık.
Aradan kendime vakit çalmıyorum.
Bazen çalmak lazım.
Kendini dinlerken içinde bulabileceğin bir sürü şey var.

Bizim evde bir koltuk var mesela ben günlerdir ona şöyle oturmak istiyorum.
Oturamadım gitti.
Oysa bazen öyle oturup durmak bile istiyor insan.
İnsan da öyle uzaylı falan değil bildiğin canlı çok üzerine gidersen isyan çıkartır.
Bir hop demeye bakmışsın aklını kaçırmış.
Bir hadi demeye bakmışsın hayat kazanmış.

"Hadi" demek lazım kendine, ölümse öleceğiz elbet..
Bak dedem bizi birbirimize karıştırıp duruyor.
Bana Özlem, ötekine Tony diyor.
Aklımızı da kaçıracağız elbet, onu diyorum.
Aslında burdakine karışırken, kendine çakıyor prangaları insan..
Fakat konduramıyor mu ne? anlamıyor.
Bırak gitsin yahu hatta sen de bırak git bazen, geri döndüğünde o kadar tatlı oluyor ki!
Ama dönmeyeceksen de zaten gittiğin yerde buluyorsun yeni bir tat.

Haydi Yine Yeniden

2011-05-20T16:30:00.004+03:00

Bu ne ilginç bir Cuma böyle?!

Tos yok -

25 yok -

Şükrü var bir de ben...

Sabah midem fenalık geçiriyordu depremden olabilir.

Hissetmedim ama.. çünkü o sırada Mid Summer 2011 pantylerle uğraşıyor aynı anda sahilde "Haydi Caddebostaaaaaaaaaaaaaaan" diye haykıran Yalın'la şarkı söylüyordum. Üstelik beynimin çok büyük bir kısmını meşgul eden! Fatmagül'ün Suçu Ne henüz bitmişti.. Dr. Erol'da söylemese bütün gün Ay'ın neden deli gibi miyavladığını & hiç huzur vermediğini anlayamayacaktım. Bütün bunların üstüne şarjım bittiği için Twitter'dan da okuyamadım. Neyse sonuç olarak biz pek birşey anlamadık. Herşeyin hayırlısı:)

Ama bayılır midem olur olmaz acayip tepkiler vermeye:)

Bugün de burda böyle bekleşiyoruz derken derken (Şükrü türkü söylüyor bugün keyfi yerinde:)) kapı çaldı.

İşte hep böyle oluyor heyecandan çocuk sesleri çıkartıyorum üstelik etrafımı tastamam unutup! Dün de deprem sırasında "Zaaaaaaaaaaaaaaaaliim oyun bozan!" diye kargalara şenlik sesimle haykırıyordum.

Chedeliko paketlerim geldi!!!! O kadar sevindim ki!! Hopladım zıpladımmm şarkı da söyledim sonra kendime geldim. Bu sırada öğle yemeği kahvaltı hepsini atlamışım:( Yapıyorum böyle şeyler kendimi kaptırıp.. Yedim farkına vardım:)

Zaten bu heyecanım olmasa Kınalı Kar'a nası dayanabilirim ki?

Haftasonu yine çekim var:)

Yaz boyu yeniler gelmeye devam edecek:)

Sanırım önümüzdeki haftalarda bir aksilik çıkmazsa Mimar Sinan Şenlikleri'nde olacağım:)

Bebek Şenlikleri aksaadı:( Geç başvurduk tabi :)

Seneye bütün ekip gideceğiz !:O kim mi onlar yakın paylaşacağım.

Etekler Boutique Rouge Bağdat Caddesi & Matchbox Cihangir'de!

Fabienler de www.chedeliko.com'da

Yipuuuuuuu:))

BaşRol kim?

2011-05-18T16:56:00.006+03:00

Kendi hayatında Yardımcı Kadın Oyuncu olmak.. Şimdilerde günler böyle geçiyor.

Çok çalışmak, çok üretmek, çok hayal kurmak, çok gülmek, çok konuşmak... Hepsi başrol - Sed yardımcı.

Bu aralar en çok kiloları konuşuyoruz yine.. 3 kız bir araya geldik mi 2 konumuzdan biri kilolar diğeri erkekler geriye kalanı da "bikbik bukbuk". Geçen akşam Nouvelle Vague konserinde bile bunları konuşuyorduk. Utandığımız için konuşan resmimizi çekmedik:) Fotoğrafların bir kısmı oldukça bulanık kadın yerinde duramıyor!!! Guns of Brixton'da çok eğlendik ama bir hata yapıp erken çıktık Manner of Speaking'i kaçırdık!

Bence Blackberry herşeye sponsor olsun. Nereye gitsek elimizde BBler ya Twitter-4Sq-BBM laf ebesi gibi yazışıyoruz olmadı flaşbombang foto çekip gönderiyoruz.

Fotoğraf çekme de Japonları geçtik bence:)

Uzun süre blog yazamamk ne kötü!

Lafın neresinde kalmıştı unutuyor insan..

Mesela son aklımda kalan cildim! Çok yakında İstanbul'un En İyi 10 En Kötü 10 Dermatologu listesi yayınlayacak kadar deneyim kazanmış olacağım.

Biri tedaviyi yarım bırakıyor, öteki burayı düzeltirken öbür tarafı bozuyor, biri ticari,öteki insani böyle bir liste yapabilirim.

Sanırım hepsi fırsatı değerlendirip mahkemeye gitmekten çekinmez. Ama ben cildimi b.k ettiniz diye kimseye şikayet edemem. Ne de olsa .t .t .t kuyruğuna bir sisteme geçtik.

İlaç yan etki yaptı kaşım döküldü, bozuk çıktı kör oldum diye şikayet edebilecek kimse yok. Muhatap bulmak imkansız. Önğmde tavsiye edilmiş 5 doktor adı var! Evvelden de gittim 3 doktora hadi bakalım:)

Yaz geliyor içim pırpır kıpır kıpır! Tatil gelse, denize girsem, zeytinyağlı & karpuz yesem.. Tabi keşke herkes yese. Bunu böyle yazınca utandım kendimden:(

Bir de zayıflasam & tulumları giysem. Bu sezon rengarenk herşey cıvıl cıvıl. Tam bana göre!
Chedeliko'da öyle herşey renkli:) Mini çantalar, renkli taçlar, rengarenk tulum & tunikler. O kadar eğleniyorum ki! sokaklara hayata biraz renk gelecek diye.

Chedeliko'nun Yaz renklerini de paylaşmadan geçemeyeceğim:))

Geçen hafta çok hızlı bir Chedeliko günü geçirdim mesela! Bir evvel ki hafta Nublu'dan sonra birgün de 10 kapı gezdim:)

Boutique Rouge'da yeni sezonlukları çıkardık:) Ceren'le herşey çok heyecanlı!!! Güzel sohbet ettik. Sonra Cihangir'e gittim. Verda&Saba'nın yanına!! Matchbox'a . Uzun soluklu sohbet, şen kahkahalar (ne de olsa 3 hatun bir arada:)) Chedeliko'lar Matchbox'ta da beyenilere sunuldu:)

Verda&Saba'yla ayrıldıktan sonra Çukurcuma'da antikacılar da gezindim durdum. En son Can&Silacan, Nigger&Hostes, Dr. Erol&ben gitmiştik baharın ilk günleriydi, ıslak bir hava vardı ama güneş gözlüklerimizi de takmıştık.. Urgan'da BloodyMarry içip sonra Kara-a'dan gözlük almıştık. Dizlerimizin bağı çözülürken Flavio'ya gitmiş midemiz sırtımıza yapışınca da Karaköy Lokantası'nda geceyi kapatmıştık. Araya bolca vakit girdi ondan ara sokaklara girip çıktım.

Sonra Dr. Erol'un yanına Masumiyet Müzesi'ne gittim. Müze henüz açılmadı! Fakat çalışmalar tam gaz devam ediyor tez vakitte açılacak.

Sonra da Fasuli'de efsane kurufasulye yedik & eve döndük. Uzundur ilk defa birgün de 2 kez vapura binebildim. Vapur da çay bile içtim:))

Bu arada bütün bu rengarenk fotoğrafları da Birce Mete çekti:)) Chedeliko kıyafetleri içinde bir poz da ben verdim:)))

Hepsi Chedeliko, Neler Oluyor - Oldu - Olacak..

2011-05-04T13:27:00.011+03:00

"Yok hayır, durduğum yerde oje sürerken gelmedi aklıma ben hep böyleydim...

Günün birinde öylesine çıkmadım ortaya, o güne kadar herşey aklımdaydı...

Taklit değilim, benzer değilim, herkes gibi aslında içimde ki neyse ben de o'yum..

Her sabah aynı düşüncelerle uyanmaktan oldu,

İşlediler için için kafamın içine,

Görünürü yoktu, kendi vardı, kendi bendim,

Benim adım Chedeliko!"

Derin sessizliğim tam da bu yüzdendi işte. Benim için uyumun ta kendisi, kimisine fazla, kimisine olmaz, kimisine harika - Uyumsuzluğun Uyumu Chedeliko.

Chedeliko yani Çedeliko, babamın bana küçükken hep söylediği, Barış Manço'nun "Çıt çıt çedene" şarkısından bana uydurduğu...

Kendim gibi giyinene buna cesareti, merakı, hayranlığı, kendini bulurluğu olanlara, Chedeliko'nun çocukluğumda başladığını başka nasıl anlatabiliridim ki?

Gözümü ilk annemin tarzıyla açtım, sonra Barbie bebeklere anneannemin dantellerinden yapıtğım elbiseler, bulduğum her kumaşı, ipliği, düğmeleri, saç tokalarını bir araya getirip yaptığım kıyafetler derken kendime diktiğim elbiseler, yılmadan yaptığım çizimler sonra da beni tanıyan herkes buna sebep oldu.

Ortaya çıkan Chedeliko! benim Uyumsuzlukların Uyumundan kurduğum Renkli Dünyam. Bu dünyaya & bu şehre en çok lazım olan şey Renk&Eğlence!

Gece uykularıma giren herşey artık gerçek, http://www.chedeliko.com/. Hepsi tek tek benim yaptığım elbiseler.. Kendimi dile getiremiyorsam hayata geçiririm dediğim...
Çok mutluyum ne diyebilirim ki!
Çok sevdiğin ama kaybettiğin birşeyi yeniden bulmak gibiyim. Arayışla dolu yolculuğum çok uzun sürdü ama sonunda buldum.
Giydiğim kıyafetleri soranlara verecek bir cevabım var artık, çantalarımı, aksesuarlarımı soracak herkese verecek bir adresim var artık Chedeliko!
Yorgun değilim, bitkin değilim Chedeliko gibiyim enerjik, farklı, yorulmayan, gülmekten yılmayan, yaratıcılığa doymayan, paylaşmayı seven, sohbeti seven, gezmeyi seven, dans etmeyi , müziği, sanatı seven!
Yolculuğumda bana eşlik eden bir sürü insan var çevremde, yanımda elimi tutan benimle yürüyen bir sürü kimlik hepsinin bir parçası Chedeliko, birbirimizin ruhlarını besliyoruz.
Bakınca göreceksin, en az benim kadar da seveceksin;)

Elbette

2011-03-22T17:31:00.003+02:00

Hayat bazen Amerika'yı baştan keşfetmek gibi..
En başından başlayıp ilerlemek...
Cumartesi gecesi oturuyorduk, tavanları yüksek, kapıları büyük, pencereleri kocaman, bir pasajın üst katında, yerleri ahşap, buram buram eski Beyoğlu bir evde... Derin bir sohbet var, içi anı dolu, gülüşmeler bolca & bir koltuk var gerisi sandalye. İnsan bazı sohbetlerin içinde saatlerce rahatsız bir sandalye tepesinde oturmuş ne zararı var!
"Kar yağdı" deniliyor, başlıyor kar üzerine anılar anlatılmaya. "Saçımı kestirdim" diyor, haydi kuaförler hakkında konuşmak konuşmak..
Bir piyano var evde arada gidip deli deli rast gele basıp tuşlara bir şarkıyı uydura-ata söylüyor, eğleniyoruz. O an insan dışarıdan nasıl göründüğünü hiç sorgulamıyor. Yaşını, anılarını, aynada yansımasını, ruhunu, sözlerini, söz verdiklerini, sesini hiçbir yok sadece o an var.
Belki o an, o "an"ın içinde olamadıkları var insanın.
Büyük büyük anıları olan insanlardan bahsediyorum.
Konuşmaya başladı mı yapmaya hiç cesaret edemeceğin şeylerden bahsediyor, üstelik hepsi de onun anıları. Senin yapamam dediklerini yapmış karşında oturuyor!
Bazen kendi anlatıkların onunkilerin yanında sade hatta sıkıcı kalıyor. O anlatsın, hayal dünyan içinde alattığı hikayede başkahraman sen olarak dinle!
Büyükler de masal sever!
Sonra kendini başkahraman yaptığın sahnelerde de ki "Yapamazdım ki".
Doğru hayatın "Yapamazlarla" dolu. Nefes alamana imkan bırakmamışlar- bırakmamışsın. O fırsatı yakalamışsın belki ama hiç değerlendirmemişsin.
Popüler gruba girmek için eline geçen fırsatta ertesi gün sınavın vardı sanki & eve gidip ders çalışman gerekti sanki.
Bu kadar zor olacağını düşünmediğim bir yaş dönemi bu.. Annem çocukken derdi "Aaaa ama o senden 1 yaş büyük senden daha çok biliyordur". Neden?
30lar öyle birşey işte ya yeniden keşfediyorsun ya da hiç anlamıyorsun.
Mesela annem 30ken ben vardım:)
Birşey anlayacak vakti yoktu. Kendi etrafında dönmeye yeri yoktu iş-evlilik-çocuk-ev-sorumluluklar onun etrafında el ele tutuşmuş ben söylediğim şarkıyı çığırıyorlardı "El ele el ele verin çocuklaaaaar".
Ben ancak 30uma gelince o eller birbirini bıraktı.
Geçen akşam televizyon da izleyecek birşey bulamayınca kendimi tartışma programı izlerken buldum. Merak içinde kulak kabartmış dinliyordum. Dedem "Ajansı aç hadi" dediğinde uf puflardım şimdi bana kuzenimin uflayıp puflayacağı yaştayım.
Vergi işlerim var mesela, banka işlerim var, eve alışveriş yapmam gerekiyor, işe gelmem bazen ütü bile yapmam gerekiyor.
Hayat bazen dünyayı baştan keşfetmek gibi. Gerek olmasa bile zorla yaptırıyor zamanı gelince:)

İğne deliği-Fizan-Şimdi ki aklım?

2011-03-09T23:30:00.003+02:00

Kedinin huzur bulduğu yer.. dolap!

Kapağının açıldığını gördüğü an dolaba girip orda saatlerce kalabiliyor.

Poşette var ama dolabın içindeki huzuru kesinlikle bir başka!

Hayat böyle birşey işte huzur bulduğun bir yerde, huzur bulduğun birşeyleri yapmıyorsan-yapamıyorsan bırak yapma daha iyi!

En azından yapmadım dersin başın ağrımaz geçersin öteye.

Şimdi şu yaşımda ne yazık ki annemin en nefret ettiğim o cümlesini kuracağım "Şimdi ki aklım olsaydı!"

Ne fena ya onca sene boşa geçmiş çünkü şimdi ki aklım yokmuş!

Salak!

Salaklık değil de ne?

1 sene önce bugün-2 sene önce bugün-3 sene-4-5-hatta abartmıyorum 10 sene önce bugün şu an yaptığım işleri yapmak nasıl olup da aklıma gelmedi aklıma tükürsünler!

Çünkü o zaman vaktim vardı, düşünmeye, hayal kurmaya, onlarca kitap okumaya, film izlemeye,seyahat etmeye,tatil yapmaya!

O zaman bu zamandan farklı olarak tek eksiğim kendi param-kendi kararlarımı alabilecek otoritem-şu an ki özgürlüğüm!

Sorsak annem& babam "AAAaa biz çok moderndik" derler. Doğru öyledirler kendilerince.

Tek evlatları olduğum, ilkokulda feci bir trafik kazası geçirdğim birbirlerini çok sevseler bile hayat felsefeleri birbirinden tastamam ayrı bir evin bir kızı olmanın bedeli..

Hayatı kolej de, annesinin işinde-işyerinde, küçük Bağdat Caddesi çevresi & okul arkadaşlarıyla geçmiş biri var karışmda kolay değil.

Tüküreyim diyorum ama dönüp 10 sene öncesine baktığımda tek derdimin gece dışarı çıkabilmek, araba izni koparmak, çok beyendiğim o botları babamın altından girip üstünden çıkmak suretiyle aldırmak olduğundan başka birşey de hatırlamıyorum.

Yaz tatillerini aileden ayıralı şunun şurası kaç sene oldu?

Aldığım ilk maaşı anneme sorup bankaya yatırıp tek kuruşuna ellemeyeli?

Çok becerikli olmama rağmen sürekli-durmadan-her ağzımı açışımda "İşletme okumalısın" cevabıyla son 2 yıldır muhatap değilim.

Çünkü olmak istediğim beni, benim de teslim oluşumla ki bu tamamen güven & bağlılıktan sebeptir, elimden birbir alırlarken sesim de çıkmadı..

Şimdi hala o gün bugün ki aklım olmadığı için yüzüme tükürmekle yanağımı okşamak arası bir git-gel sinir ediyor beni!

Bugün ki aklımla hep yapmak istediğim şeyleri yapabilmek-yapmaya karar verebilmek yaklaşık 31 yıl aldı!!!!!

Kaçırdığım 31 yılı nasıl kapatacağım konusunda tek bir fikrim bile yok onun için telaş & acele halindeyim. Mesela tv izlerken resim yapıyorum- kitap okurken müzik dinliyorum- bugünlerde ne yazık ki hayatı yeniden yada en baştan hatta arada bir de ilk defa yaşıyor-tanıyor-keşfediyor gibiyim.

Çevremle ters düştüğüm nokta da tam burası!

Kollarımı sıkı sıkı tutuyorlar sanki, oysa bazen prangalarından arınası vardır insanın & ona bu özgürlüğün tanınması gerekir.

Bazen kar yağarken dondurma yemek gerekir.

Ruha ferahlık katar çünkü.

Ruhun hala ayakta olduğunu, hala güçlü, hala başarabilir, hala hayallere inanır, hala kendine inancı var demektir.

İyi hissettirir.

Çünkü iyi hissetmeye, huzura ihtiyacı vardır ruhumun!

Tıpkı kedi gibi bizden arınıp dolaba giriyor, orda oturuyor, orda güvende-kucağımda olmadığı kadar, orda huzurlu ona aldığım battaniyenin 6 yastığın üzerinde olmadığı kadar..

Çok yolum var daha 31 seneyi kapatacağım. Umarım hayallerimin peşinden gitmek acıtmaz beni acıtacağına inanmıyorum ya! Eminim - içimde gümbürdeyen inanç. Burnum düşse almayacak değilim hayır sadece doğruyu bulduğumu düşünüyorum.

Doğruyu bulana kadar geçen zaman.. şimdi 22 yaşımda olmak vardı.

O zaman oturup üzerine düşünmediğim tercihlerimi bir kez daha düşünmek.

Sanki ben değildim o :)

Ben olmak ne kadar zaman aldı.

Ben bu gözlükleri taktım takalı daha mı net görür oldum iğne deliğinden ta Fizan'a kadar!

KArmaşık Duygular İçinden Gel BanaaAAAa GelLL

2011-03-06T00:50:00.004+02:00

Bak bak aynı blog di mi ne sıkıcı.

Ben de sıkılıyorum yazacaklarım olmamasından.. olsada canım istediğinde yazamamaktan.. Geçtiğimiz birkaç gün kapalıydı blog.. Ne tuhaf bana ait ama kapalı..

İçimde hep böyle bir his var benim, "benim" diye birşey yoktur aslında.

Ne sevgilin senindir, ne eşyaların senindir, benim dediğin işin, annen baban bile senin değildir, ikinci bir evlat daha gelip "onlar benim annem babam"diyebilir..

İşte blog benim dğeilmiş onu farkettim bir kere daha.

Biliyordum zaten tastamam benim olmadığını. Birşeyi apaçık anlatmak istesem anlatamazdım, kimsenin istmini tam diyemez, kendi adımı bile söyleyemezdim.

Benim değil işte bir şekil. Olmadığı da kanıtlandı ben tam da birşeyler yazmak için sancırken kapandı.

Kendimi en son bu kadar suçlu hissettiğimde hayatımın 10 senesini "kaplayan" birini hayatımdan tamamen çıkardığım gündü. Çok geçti üstünden suçlu hissetmeyi tam unutmuşken mahkeme karar verdi.. Evime hırsız girmesi kadar yabancı birşey..

Benim engel olmadığım bir el bana hayatıma engel olabildi.

Eve son hırsız girdiğinden beri kendime yeni çamaşır, çorap falan alıyorum.

Hepsini yıkamak imkansız arınmak için & o yabancılıktan kurtulmak için.

Ama burda yapacak birşey yok.

Blogun tepesinden aşağı çamaşır suyu dökemem ki!

İşin kötü tarafı kirlenen daha neler var hayatımda..

Hayatlarımızda..

Gün geçtikçe yaşamak istemediğim ama derinden kelepçe gibi urgan gibi ama benden daha güçlü bir bağ ile saplandığım bir şehir, bırakıp gitmek istediğim çözümsüz kaldığım hayat, yapmak isteyip yapamadıklarımdan duyduğum üzüntü, farkında olmadan ertelediklerim, hala ne istediğime kara verememek kapkarayım sanki.

2011 daha iyi olmalıydı ne de olsa ben tek rakamları severim.

Ne de olsa artık yaşlanıyorum, 20 yıl dediğin nedir ki!

Hatta "A yaşlı O!" dediklerimin bile yaşları küçülüyor, gençleşiyorlar adeta git gide..

Diyorum ya daha iyi olmalıydı, bak Mart oldu ama daha birşey olmadı. Hatta durgunlaşıyor an be an...

Eskiden Radyo programcılarının yüzünü bilmezdin, görmezdin ne de olsa artık tanıyorsun birşey değişti mi?

O Kırmızı Valentino Elbise

2011-02-28T10:21:00.012+02:00

Valentino'nun mutluluğuna denecek söz yok. Anne Hathaway'in giydiği bu kırmızı vintage elbise daha uzun süre konuşulacak. Valentino her ne kadar "artık işleri sadece takip ediyorum" dese bile mirasçıları makaslarını Valentino'nun kalemi gibi kullanmayı başarıyorlar. Valentino elbiseyi Anne Hathawawy'in üzerinde dakikalarca izlerdi. Fakat bakılmayacak gibi de değildi.

Eminim ki bu sene yurdum kadınları düğünlerde buna benzer elbiselerle sekmek isteyeceklerdir. Hatta şimdiden "nişanlık" olarak kataloglara taklidi dikilmek suretiyle eklenmiştir efsane elbise. Tek umudum bu elbisenin hakketiği ölçülerdeki vücutlarda giyilmesi.

Anne Hathaway'in bu elbiseyi tıpkı 2008 yılındaki daha koyu saç rengiyle bütünlemesi sanki daha göz doldurucu olurdu. 2008 Oscar Töreni kırmıza halıya, kırmızı elbise yakışır der gibi Hollywood'un ünlü isimlerini kırmızılar içinde görüldüğü yıldı.

Nichole Kidman'da 2008 yılında kırmızı Balenciaga bir elbise tercih etmişti. Gözlerim "acaba ne giycek" diye onu ararken bu yıl gümüş renginin, mor & tonlarının, beyazın en çok tercih edilen renkler olduğunu fark ettim.

2011 Oscar Töreni'nde Kidman beyaz Christian Dior elbisesi, rengini koyulaştırdığı saçlarıyla & narçiçeği papuçlarıyla yine farklıydı.

Gördüğüm ilk anda "o nedir!" diye gözlerimin yuvalarından çıkacak gibi olmasına neden olan elbise ise Cate Blanchett'in giydiği Givenchy elbiseydi.

Bu harika elbisenin kalça & omuz üzerine işlenen inci detayları & şifon üzerine kullanılan kemeri, gözden kaçırılmayacak sırt dekoltesi Givenchy'nin sadece 10 parçadan oluşan, bana Samurayları & robot kılığına bürünmüş seksi kadınları anımsatan 2011 İlkbahar Kolleksiyonun elde kesilmiş, işlenmiş sanat eserlerinin bir kez daha ne kadar paha biçilmez olduğunu ispatlar gibyidi.
Ve Natalie Portman -Black Swan ile Oscar'a layık görüldü. Rodarte uçuşan elbisesi, dalgalı saçı sadelik içinde güzellik, şıklık içinde kadınsılık, hamilelik & alımlıklık bir kelimeyle bir paragrafı anlatıyordu.

Mila Kunis'in giydiği Yunanlı tanrıçaları anımsatan Elie Saab'ın 2011 İlkbahar kolleksiyonundan seçilmiş leylak rengi elbise de beyendiklerim arasında.

* * *

Faydalı Bilgiler Kılavuzu - Yün Bant Örmek!

2011-02-24T13:31:00.010+02:00

Evet her kadın eline şiş aldı mı içinden doğal olarak örgücülük gelmeli!

Birkaç gün önce Tos gördüğü yün bantın resmini bbden gönderip altına da şu mesajı eklemişti;

"Bunu gördüm ama almadım! Sed bana bunu hemececik yapar:)"

Bu da benim yorumum:)

Şimdi işin faydalı kısmına geliyorum.

Bu bantı nası ördüğümü anlatıcam hemdeeee resimleriyle:)

Gerekli Malzemeler;

1. çift 5.5 numara şiş

3 renk - çile yün & makas

Nerden başlasam!

Banta 70 ilmek ile başlanır - bu standarttır bere de 70 başlansa oluyor mesela

İlk sıra 1 ters 1 yüz veya 2 ters 2 yüz lastik örülür

(Ben sadece 1 sıra lastik ördüm ama 2 sıra da örülebilirdi)

Kurbik göz yapmak için başladığım yünden biraz daha kalın yün seçim.

Böylece biraz daha pörtlek durabildi gözler:)

4.sıraya geldiğimde;

Gözün genişliğine göre berenin her iki yanından 25-28 ilmek bırakıp 25. veya 28. ilmekten sonra gözler için kullanacağım renk çileye geçiş yaptım.

Gözlere başlangıç olarak 3 ilmek attım & aynı sırada ortada 14 ilmek kalacak şekilde diğer göz için de 3 ilmek attım.

Aynı şekilde 5. sırayı da ördüm.

6. sırada göz için kullanacağım diğer rengi girdim fakat gözlere yanlardan 2şer ilmek ekledim.

Gözler bitinceye kadar kullandığım bütün ipleri sıradan birbiri içinden yürüttüm.

Böylece toplam 3 çile yünü arapsaçına dönünceye denk döndürdüm.

Bu kısmı tam bi deli işi ipler birbirine dolanıyor. Çöz bakalım işin yoksa!

Bence çile sayısı arttırılmalı- ben aynı çileden dışından & içinden ip kullandım ayıklaması 1 gün sürdü!

Gözlerin ortasına geldikten sonra gri rengi arttırmaya başladım. Beyaz kullandığım kadar gri , karamel kullandığım kadar da beyaz ördüm.

Başlarken yaptığımın tersine örmüş oldum böylece.

Bitirirken ölçtüm kulakları & alnı aynı anda kapatabiliyor muyum diye.

Yoksa çekiştiriyor muyum yok tam oldu.

Gözleri yine başladığım gibi 3 ilmek gri ile kapatarak tekrar 1 çileye inmenin mutluluğu ile son 2 sıra lastiği de örüp kestim.

Yaklaşık 4-6 parmak kalınlığında oldu.

Kesme işlemi & ölçme işlemi bitince iki yanından bantı diktim.

Oh hayırlısıyla böyle de takılır hale geldi.

Kurbik gözlerin yanlarda 2 pon po kulağı var.

Bunun için gerekli malzemeler;

Yine aynı çile yünler- aslında uyumlu başka renkler kullanılabilir belki daha bile eğlenceli olur.

Bir de bardak altlığı!

Bardak altlığı kesinlikle pon ponların ne kadar tombik olması isteniyorsa ona göre seçilmeli.

Sonra başla kızım sarmaya....

O çileler biticek, sar,, sar,sar,sar, sar, sar, sar, sar, sar,sar ,sar ,sar.....

Sar, sar, sar, sar, sar,sar, sar,sar du bakiyim abartma!

Heh olmuş:) Şimdi sardıklarını bardak altlığından çıkar:)

AAAAaaaaaaaaaaaaaaaa gerekli malzemelere eklemeyi unutmuşum!

Bir de ŞÜKRÜ lazım:)

O pon ponu iki kulaığından tutacak ki ortasından bağlayıp, iyice sıkasın!

Tam göbeğinden bir düğüm, döndür bir daha düğümmmmm

Oldu işte ne olduğu belirsiz bir yumak:)

Makasla yanlarını çok çekiştirmeden kesince çok güzel olucak.

Kırpığa dönene kadar kes, kes, kes, kes, kes, kes..

Tataaaaaaa pon ponlar bardak altlığıyla aynı beden:P

İkinci pon ponu da sar, sar, sa,sar,sar,sar,sar, sar, düğüm, düğüm. kes, kes, kes

Dındırıdınnnnnn 2 pon pon kulak- 2kurbik göz-1 bant!

Bantı ortadan katlayıp hatta kafada denemek daha uygun pon ponları şu yanlara tutup işaretledim mi gerisi yine dikmek:)

İşte böyle görünmesi gerek:)

Kulaklar böyle yelken gibi 2 yanda açık:)

Kulaklar & kafalar ısınsın gönüller kaynaşsın di mi:)
Herke güle güle kullansın- güle güle kullan Tatiş:)

Uyumsuzluk!

2011-02-22T16:38:00.002+02:00

Bu akşam kursa gitmiyorum!

Dün akşam da yoktu zaten-

Pazar İktisat'a gittim fakat kafam çok dağınıktı belki de bir kelime bile anlamadım.

İnsana tanınan kısıtlı zamanı sevmiyorum.

Mesela dün gece Lis'le msglaşıp durdum, bi yandan saçımı kurutup, öbür yandan kendinden geçen cildime krem boca ettim.

Sanki 4. bir elim varmış gibi kıyafetlerimi topladım. Saat 2 gibi yatabildim. Ama hala aklımda 3dk.'ya bir iş daha sıkıştırıp şu Vergi sistemlerini okumak için kitabı aldım elime.

3. sayfa sonunda uyudum.

* * *

Hayır kesinlikle yanlış anlaşılmasın evli değilim, çocuğum yok. Sorumluluklarım belli hatta bolca egoist bile sayılabilir. Fakat bence zaman fena halde kısıtlı!

* * *

Dün akşam gaz sıkışmasından düdüklü tencereyi patlattım. Dalga geçmiyorum tencere tısladı, fısladı, pısladı patladı. Neyse ki içinde haşlanan karnıbahar, brokoli & havuçtu! Pastırmalı kuru fasulye değil. Akan suları kurulayarak durumdan yırttık. Hoş evde hafif bir pırt kokusu vardı ama bişi sayılmaz.

* * *

Bugün geçirdiğim son birkaç haftaya göre daha iyiyim. Özellikle zaman konusunda. Oburum ben vakit oburu verdikçesini reddetmeden yerim. Ama yine de yetmez!

Bu oburluk içinde tek tedirginliğim burda bununla uğraşırken şu arkamı döndüğümü kaybetmek olur. Onun için aynı anda 5 şey yaparım ama hep de yarım kalır!

* * *

Papuç siparişlerim geldi ama bir çiftin sağ teki sıkıyor. Napalım böyle giyicem artık bunu free shipping & %15 discounta sayarım! Akşama Nihat & Zuzu gelicekler çana çan-charlarse var fena:)

Günün özeti de uyumsuzluk içimden sürekli taşan:)

Muhteşem Vintage PArty!

2011-02-21T15:57:00.003+02:00

- Senin saçını yolarım MahidevrAN!!! vER YÜZÜĞÜMÜ!
- Yavaş yerler yaş, Rus köle!! HAs KAdınım ben has zümrütü de ben takıcam!!!
- Ver dedim MahideVRan bak bu saçIN elimde kalIcak!
- Hürrem vallahi alışamican sen bu sarayın düzenine bak paparazzilerin yanında yelLOZ gibi saça atlamak aAAaa... YARın çıkınca Magazini Saraylıma rezil olucaz. Hemmm Has padişahım Sİz de bir zahmet o viyanadan kazandığınız gANİmeti bırakıp ŞU Yellozu başımdan alsanız!
- Ya yürüyün gİDİn işinize! Şu İbO'ya diyim de tez Viyana bi daha kuŞAtıla, resimleri ganİMEtten çıkan lokum aman! kafiRRR köle hATun kişiler bir bir TOPKApı HAMamına konula!

&&&

Cumartesi Silacan'ın vintage partysinden bir kuple:)

Te Miro!

2011-02-16T17:00:00.003+02:00

Önce

Sonra

Saçımı da Lucy gibi topladım

Çok çalışıyoruz, yorgunuz, yavaşız ama hedefimiz var:) Bütün bunların içinde en sevindiğimiz halimiz yeni imaj 4 göz halimiz. Eeeee onu da eğlence etmezsek akşama pişecek bezelye ile mi şenleneceğiz.

Heee bu arada artık kalabalığız "tek tabanca" halimiz bitti.